Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2018


ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΑΠΙΣΤΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΧΕΣΗ!
«Είμαι ερωτευμένος…αγάπη μου… με μια  άλλη»…
«Δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό…όμως τέλειωσε…ήθελα να στο πω…δεν άντεχα…».
Μπορεί να συνεχιστεί  η σχέση μετά την απιστία;
Ένα ερώτημα απλό και τόσο δύσκολο να απαντηθεί απλά…
Η σεξουαλική απιστία υπάρχει όσο υπάρχει και ο ανθρώπινος πολιτισμός και το διαδίκτυο φαίνεται να δίνει πλέον το δικό του στίγμα στη μακρά ιστορία της.
Η απιστία είναι κάτι που σίγουρα δημιουργεί αναταράξεις σε μια σχέση, κυρίως αν γίνει γνωστή αλλά ακόμα και αν δεν γίνει, αφού είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει αλλαγές στα συναισθήματα και στην συμπεριφορά του  ατόμου που προσχώρησε , με αποτέλεσμα να φέρεται διαφορετικά στο/στη σύντροφό του/της.
Απιστία είναι η αθέτηση της υπόσχεσης ότι θα παραμείνουμε πιστοί και αφοσιωμένοι σε ένα  σύντροφο. Αυτή η υπόσχεση μπορεί να έχει διάφορες μορφές και εκδοχές, από το γάμο έως ιδιωτικές συμφωνίες μεταξύ των συντρόφων. Η σεξουαλική απιστία είναι ξεκάθαρη, όμως ο πειρασμός μπορεί  να παρουσιαστεί  ανά πάσα στιγμή μέσα στην καθημερινότητα, έχουμε την συναισθηματική απιστία, λεκτική απιστία, διαδικτυακή απιστία. Για πολλούς, ωστόσο, το διαδίκτυο αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες απειλές των σχέσεων και συγκεκριμένα των συζυγικών, ίσως η μεγαλύτερη που έχει υπάρξει ποτέ από την καθιέρωση του θεσμού του γάμου. Οι διαδικτυακές συναναστροφές παρέχουν φυγή από την καθημερινότητα. Ο πλασματικός ηλεκτρονικός κόσμος κάνει τον πραγματικό να φαντάζει ανούσιος και πληκτικός. Το ανεξάντλητο εύρος των χρηστών του προσφέρει απεριόριστες ευκαιρίες νεωτερισμού. Στις μέρες μας, η απιστία και η υιοθέτηση μυστικών επαφών και συμπεριφορών είναι πλέον πολύ εύκολη από τη στιγμή που με τη χρήση των τεχνολογικών μέσων όλα μπορεί να γίνουν γρήγορα και κρυφά. Οι φιλικές σχέσεις που αποκτούν έναν πιο ερωτικό χαρακτήρα, οι συναισθηματικοί δεσμοί, η επιστροφή ενός πρώην συντρόφου, η αποστολή μηνυμάτων σεξουαλικού περιεχομένου, το διαδικτυακό πορνό, ακόμα και το διαδικτυακό σεξ, όλα μπορούν να γίνουν εύκολα, γρήγορα και μυστικά, ωθώντας ολοένα κα περισσότερα άτομα στην υιοθέτηση μιας παράλληλης ερωτικής ζωής.

Σημάδια  νέας συμπεριφοράς μπορεί να εμφανίσει το άτομο που την διέπραξε, όπως  φυγή, τύψεις , ενοχές ,αδιαφορία ,εκνευρισμός, παρόρμηση . Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι τόσο εύκολο να την αγνοήσουμε ή να την προσπεράσουμε, καθώς δεν είναι σπάνιο να την αναζητήσουμε, να φτάσουμε ένα βήμα πριν υποκύψουμε στον πειρασμό , το φλερτ, την ερωτική συνεύρεση ή ακόμα και τη δημιουργία μιας παράλληλης σχέσης με έναν άλλον άνθρωπο. Η απιστία σαν συμπεριφορά μπορεί να προκαλείται από διαφορετικά αίτια και αφορμές ή συνδυασμό αυτών. Γιατί, όμως, απιστούμε; Ποιοι είναι επιρρεπείς ,ποιοί  υποκύπτουν συχνότερα; Και κατά πόσον μπορούμε να συνεχίσουμε κανονικά τη σχέση μας,  την παλιά ή την νέα,μετά από μια απιστία; 

Γιατί απατάμε; 
Σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι πιθανό να αναζητήσουμε καινούργιες ερωτικές εμπειρίες εκτός της σχέσης ή του γάμου σε διάφορες στιγμές της ζωής μας. Για παράδειγμα, αν φτάσει κάποια στιγμή που νιώθουμε πως δεν ζήσαμε και δεν δοκιμάσαμε όσα «θα έπρεπε», μπορεί να αναζητήσουμε τις εμπειρίες που θεωρούμε ότι μας λείπουν σε παράλληλες σχέσεις. Επίσης, το ίδιο μπορεί να κάνουμε και όταν βρισκόμαστε σε μια φάση ή στιγμή της ζωής μας κατά την οποία νιώθουμε πως μειώνεται η γοητεία μας, μεγαλώνουμε ή έχουμε γενικά πρόβλημα αυτοπεποίθησης. Αντίστοιχα, αν έχουμε προβλήματα στη σχέση μας, είναι αρκετά πιθανό να στραφούμε προς την αναζήτηση ενός άλλου συντρόφου, που θα μας κάνει να ξεχάσουμε και να ανανεωθούμε. Ας μην ξεχνάμε ότι ένας άνθρωπος που παραμελείται από το σύντροφό του -λόγω της αδιαφορίας, της πολλής δουλειάς ή των προβλημάτων του τελευταίου-, μπορεί επίσης να καταφύγει στην απιστία για να επιβεβαιωθεί και να νιώσει καλύτερα. Επιπλέον, συχνά αιτία της απιστίας είναι βαθύτερες ανασφάλειες, ο φόβος κάποιου να αφεθεί και να εμπιστευτεί, αλλά και η προσπάθεια να «προλάβει» τον άλλον, να απιστήσει δηλαδή πριν προδοθεί. Αυτό, όμως, που πρέπει να έχουμε κατά νου είναι πως δεν υπάρχει ασφαλής «συνταγή» για την απιστία· μια γυναίκα που παραμελείται από τον άνδρα της δεν είναι απαραίτητο πως θα τον απατήσει, όπως αντίστοιχα δεν μπορούμε να πούμε κάτι τέτοιο για έναν άνδρα που νιώθει ότι μεγαλώνει και χάνει τη γοητεία του. Όλα εξαρτώνται από την προσωπικότητα των συντρόφων, τις εμπειρίες, τα βιώματά τους, τα αποθέματά τους για την αντιμετώπιση των δυσκολιών, τις αξίες τους και, βέβαια, τις συνθήκες στις οποίες θα βρεθούν σε μία ανάλογη περίπτωση. 

Πιθανά αίτια που οδηγούν στην απιστία:
Bιολογικά αίτια, τελευταίες έρευνες αναφέρουν γονίδια τα οποία εκφράζουν διαφορετικές σεξουαλικές δραστηριότητες. Κάποιοι ερευνητές αναφέρουν ότι έχουν βρεθεί γονίδια τα οποία σχετίζονται με τη μονογαμία.
Οι απόψεις, οι στάσεις και οι θέσεις που έχουμε αναπτύξει για την απιστία αποτελούν σημαντικό στοιχείο για την εξέλιξη της συμπεριφοράς μας και των αντιδράσεων μας.
Η αναζήτηση αύξησης της αδρεναλίνης ενάντια στην ρουτίνα της καθημερινότητας, η έλλειψη ενδιαφερόντων και η γοητεία του απαγορευμένου.
Η  φροϋδική  ψυχαναλυτική θεωρία  υποστηρίζει ότι τα ένστικτα της ζωής εμπεριέχουν τα σεξουαλικά ένστικτα άρα ο φόβος του θανάτου σχετίζεται με την αναζήτηση ερωτικού ενδιαφέροντος έξω από το γάμο.
Η έλλειψη επικοινωνίας μέσα στη σχέση, τα συναισθηματικά κενά, η συναισθηματική απομάκρυνση, η απομόνωση και το στρες είναι πολλές φορές λόγοι οι οποίοι οδηγούν στην αναζήτηση κάποιου συντρόφου ο οποίος θα γεμίσει αυτά τα κενά.
Οι συγκρούσεις και θυμός μπορεί να οδηγήσουν στην απιστία για λόγους εκδίκησης
Η κρίση μέσης ηλικίας, ανασφάλειες, ανάγκη για επιβεβαίωση κτλ.
Χαρακτηριστικά της προσωπικότητας όπως η κακή χρήση της εξωστρέφειας, η συναισθηματική αστάθεια και  η έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό μας και τον/την σύντροφο είναι χαρακτηριστικά που μπορεί να οδηγήσουν στην απιστία. Ενώ η ευσυνειδησία, η ειλικρίνεια, η σταθερότητα αναφέρονται ως χαρακτηριστικά της προσωπικότητας κάποιου που είναι πιστός.
Το περιβάλλον πολλές φορές μπορεί να αυξήσει της πιθανότητες απιστίας. Αν υπάρχουν πολλές επιλογές, ακόμα και μια μικρή απογοήτευση μπορεί να οδηγήσει στην απιστία.

Τρόποι Αντιμετώπισης.
Αυτό προϋποθέτει σταδιακές αλλαγές και  ανακατατάξεις, όχι μόνο σε προσωπικό επίπεδο, αλλά και σε επίπεδο σχέσης. Μέσα από αυτή τη διαδικαστική οδό, το ζευγάρι επικοινωνεί, διαπραγματεύεται και αποκτά νέα ταυτότητα ως ζευγάρι .
Ας το δούμε πιο αναλυτικά: όπως προαναφέρθηκε, η απιστία σηματοδοτεί ελλείψεις σε μία σχέση. Αν μπορέσει η/ ο απατημένος σύντροφος να ξεπεράσει τον πόνο, την απογοήτευση κα την ματαίωση που της/ του προκάλεσε αυτό το σοκ της αποκάλυψης, τότε θα πρέπει να στραφεί στη δυναμική της σχέσης και να δει τι ακριβώς συνέβη, πως έφτασαν τα πράγματα εκεί, πόσο καιρό το ζευγάρι έχει απομακρυνθεί και έχει επιτρέψει  την δημιουργία των συναισθηματικών κενών να κυριεύουν τον υγιή ψυχοσυναισθηματικό χώρο της σχέσης και της σύνδεσης των συντρόφων, μολύνοντας την επικοινωνία την επαφή και τα συναισθήματα τους έτσι ώστε να βρει τρόπους  πως δύναται να το χειριστεί αυτό. Μπορεί η μόνη λύση να είναι η διάσταση, ο χωρισμός ή και ο επαναπροσδιορισμός της σχέσης, συντηρώντας έτσι τα αμοιβαία συναισθήματα της εκτίμησης και του σεβασμού του συντρόφου ως προσωπικότητα και οντότητα.
Μπορεί, όμως, αν η σχέση είναι βαθιά να μοιραστεί το συναισθηματικό βάρος με το/ τη σύντροφο της/ του και να μιλήσουν ανοιχτά για τα πάντα ώστε να δουν τι έφταιξε και οδηγήθηκαν τα πράγματα εκεί χωρίς να κατηγορεί ο ένας τον άλλον. Αυτό θα τους βοηθήσει να δουν αν μπορούν να ξανά είναι μαζί κάτω από διαφορετικές συνθήκες σε ένα νέο πλαίσιο ή αν μπορούν να αλλάξουν κάποια πράγματα και να αποδεχτούν αυτά που δεν μπορούν να αλλάξουν και να βρουν νέες διεξόδους, ώστε η σχέση να παραμείνει λειτουργική κάτω από την ομπρέλα της αγάπης και της οικογένειας αν έχουν δημιουργήσει.
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις των ανθρώπων που κατάφεραν να γκρεμίσουν οτιδήποτε τους αποξένωσε και να οικοδομήσουν μία νέα ειλικρινή όμορφη σχέση παρά την απιστία του/ της συντρόφου τους αφού μπόρεσαν να δουλέψουν τα θέματα από κοινού που τους απασχολούσαν (είτε μέσω ειλικρινέστερης και ουσιαστικότερης επικοινωνίας μεταξύ των συντρόφων είτε μέσω της ψυχοθεραπευτικής οδού και συμβουλευτικής θεραπείας ζεύγους) και δημιούργησαν νέες βάσεις και θεμέλια πάνω στις οποίες στηρίχτηκαν τα νέα δεδομένα της σχέσης τους.

Σοφία Π. Μιχαλοπούλου.
Κλινική Ψυχοπαθολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια 
Οικογενειακή Σύμβουλος, παιδιών, έφηβων και ενηλίκων.
Université Paris VIII St. Denis- Vincennes, Paris, France.  
www.michalopoulou.gr                                                                                              info@michalopoulou.gr

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2018


Αγοραφοβία.
Όλοι βιώνουμε στιγμές  που νιώθουμε έντονη  ανησυχία. Όταν, αυτή η  ανησυχία, γίνεται ταραχή,  και  μας αναγκάζει να σταματήσουμε  τις δραστηριότητες μας  ακόμα και να βγαίνουμε  από το σπίτι, αποφεύγοντας  σημεία  που μας κάνουν να νιώθουμε εγκλωβισμένοι, είναι πιθανόν  να είναι ένδειξη αγοραφοβίας.
Αγοραφοβία είναι ο φόβος να βρίσκεται  κανείς μόνος του  σε τοποθεσίες  ή κοινωνικές εκδηλώσεις,  όπου η πρόσβαση εισόδου και εξόδου είναι  δύσκολη και αδύνατη , καθώς  δεν θα είναι εύκολη η μετακίνηση , αν συμβεί οτιδήποτε ακόμα και αν πάθει μια κρίση πανικού.  Σε μια τέτοια κατάσταση , το άτομο διακατέχεται από έντονο άγχος και μεγάλη αγωνία , η οποία συνοδεύεται από σωματικά συμπτώματα. Η αγοραφοβία προσβάλει το ψυχικό, το σωματικό και το γνωστικό τομέα της ανθρώπινης ύπαρξης. Υψηλή αρτηριακή πίεση, πόνοι στην κοιλιακή χώρα κατά την διάρκεια άγχους, δυσκολία στην αναπνοή, ναυτία, μούδιασμα και τσιμπήματα είναι τα πιο συχνά σωματικά συμπτώματα. Πολλά από αυτά τα συμπτώματα είναι ίδια για διάφορες άλλες ασθένειες, κι αυτό σημαίνει πως η αγοραφοβία δεν είναι η ευκολότερη διαταραχή όσον αφορά την διάγνωση.

Τα πιο σύνηθες συμπτώματα είναι αυτά:
Ταχυπαλμία
Ιδρώτας και τρέμουλο
Προβλήματα στην αναπνοή
Αισθήματα ζέστης ή κρύου
Ναυτία, ή ακόμα και διάρροια
Πόνος στο στήθος
Ζάλη ή τάση για λιποθυμία
Φόβος θανάτου

Αυτό μπορεί να συμβεί σε διάφορες καθημερινές καταστάσεις, όπως όταν χρησιμοποιούμε  μέσα  μαζικής μεταφοράς, σε κλειστούς χώρους, σε πλατείες, ασανσέρ, σε χώρο αναμονής, σε μεγάλα εμπορικά καταστήματα, στο δρόμο, στο πλήθος και γενικότερα εκτός της οικίας.
Το άτομο που πάσχει από αγοραφοβία αποφεύγει διαρκώς τις παραπάνω καταστάσεις, χρειάζεται την παρουσία συνοδού προσώπου ή τις υπομένει με έντονο φόβο, μεγάλη ανοχή και πίεση, με αποτέλεσμα η ένταση που νιώθει να είναι υπερβολική   και δυσανάλογη σε σχέση   με τον πραγματικό κίνδυνο .
Οι αγοραφοβικοί ασθενείς , παρατηρούμε ότι πολλές φορές  φτάνουν στο σημείο να περιοριστούν και να κλειστούν στο σπίτι και να μη βγαίνουν, γεγονός που μειώνει έως και  παρεμποδίζει σημαντικά την επαγγελματική και κοινωνική τους λειτουργικότητα. Σε πιο ήπιες μορφές αγοραφοβίας , τα άτομα  υιοθετούν και εφαρμόζουν μια «γεωγραφική διαδρομή ασφαλείας» μέσα στην οποία κινούνται. Η αγχώδης αυτή διαταραχή συχνά συνοδεύεται με κρίσεις πανικού, φοβίες, κατάθλιψη και ενδεχομένως να οδηγήσει σε χρήση ουσιών ή αλκοόλ.

Η βιβλιογραφία και οι πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι περίπου το 1% του πληθυσμού πάσχει από αγοραφοβία, με τις γυναίκες να σημειώνουν μεγαλύτερα ποσοστά από τους άντρες. Η διαταραχή εμφανίζεται συνήθως σε άτομα κάτω της ηλικίας των 35 ετών, με μέση ηλικία έναρξης τα 20 έτη. Η αγοραφοβία μπορεί να χαρακτηριστεί  και ως ένα αναμενόμενο επακόλουθο των κρίσεων πανικού, καθώς τα άτομα που έχουν υποστεί κρίσεις πανικού, αρκετές φορές φαίνεται να  αναπτύσσουν φοβία, ότι  θα  βιώσουν κάποια κρίση σε ένα  τόπο  χωρίς να μπορούν να διαφύγουν. Ο φόβος αυτός σε συνδυασμό, με τα ψυχοσωματικά συμπτώματα, την ντροπή που νιώθουν  και την ανικανότητα αντιμετώπισης και  διαφυγής μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση και την εξέλιξη της  αγοραφοβίας.
Υπάρχουν αιτίες και παράγοντες που δείχνουν ότι το άτομο έχει  την τάση και την προδιάθεση να παρουσιάσει αγοραφοβία; Η επιστήμη της ψυχολογίας και της ψυχανάλυσης, αναφέρει  ότι το "άγχος αποχωρισμού" στην παιδική ηλικία και η ξαφνική απώλεια προσώπων ή κοινωνικού υποστηρικτικού πλαισίου  ή η σοβαρή ρήξη σε σημαντικές διαπροσωπικές σχέσεις και οικογενειακούς δεσμούς, ενδεχομένως να εκκολάψουν την παρουσία και  ανάπτυξη της αγχώδους αυτής διαταραχής.
Επίσης , η υπερπροστατευτική συμπεριφορά  και το άγχος των γονέων, δημιουργούν  ένα κλίμα προσκόλλησης, ανασφάλειας και συναισθηματικής  αποσταθεροποίησης στο παιδί, το οποίο θεωρείται υπεύθυνο, κατά τον Bowlby, για την αγοραφοβία, που αντιμετωπίζεται ως μια διαταραχή στη διαδικασία "αποσύνδεσης- απογαλακτοποίησης " και αυτονόμησης του βρέφους- ατόμου. 
Οι αγοραφοβικοί περιγράφουν τον εαυτό τους ως άτομα ανήμπορα, αδύναμα να αντιμετωπίσουν και να αντεπεξέλθουν  στους εξωτερικούς κινδύνους, αναστατώνονται εκδηλώνουν επιθετικότητα , θυμό, θλίψη και ματαιώση . 


Πως επηρεάζεται  η ζωή του ατόμου;
Όταν η αγοραφοβία  δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, οι επιπτώσεις και οι συνέπειες , που προκύπτουν συγκρίνονται με εκείνες που προκαλούνται από σοβαρές οργανικές  ασθένειες, ατυχήματα και αναπηρίες. Τα άτομα δεν αποδίδουν  στην εργασία τους ή δεν μπορούν να εργαστούν και δυσκολεύονται να απολαύσουν την προσωπική και  κοινωνική  ζωή. Επίσης, έρευνες και στατιστικά, έδειξαν ότι  επιβαρύνονται οικονομικά, καθώς φαίνεται λόγω της φοβίας και της υπερβολικής ανησυχίας, επισκέπτονται συχνά το νοσοκομείο,  το γιατρό και κάνουν ιατρικές εξετάσεις κατά 7 φορές περισσότερο από ότι οι υγιείς, λόγω του φόβου τους για τα σωματικά συμπτώματα και ανυπόστατου και αρνητικού τρόπου με τον οποίο τα ερμηνεύουν.
Αντιμετώπιση.
Ο πιο έγκυρος τρόπος για να προλάβουμε και να αντιμετωπίσουμε  αυτή  την φοβία είναι ένας συνδυασμός ψυχοθεραπείας και φαρμακευτικής αγωγής με την καθοδήγηση του θεράποντα ιατρού. Αγχολυτικά και αντικαταθλιπτικά φάρμακα συνήθως χρησιμοποιούνται ανακουφιστικά, ώστε να βοηθήσουν την κινητοποίηση του ατόμου σε αυτήν την θεραπευτική έκθεση. 
Για να έχουμε θετικά αποτελέσματα , η ψυχοθεραπεία, πρέπει να περιλαμβάνει την συμπεριφορική ενεργοποίηση και  κινητοποίηση του ατόμου, έτσι ώστε σταδιακά να αρχίσει να δυναμώνει και να  «εκτίθεται» στις καταστάσεις που φοβάται. Ταυτόχρονα, διορθώνει τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τις καταστάσεις αυτές, προετοιμάζεται πώς να τις χειριστεί, μαθαίνει από την νέα εμπειρία του και νιώθει σιγά σιγά έτοιμος για να είναι ξανά ανεξάρτητος, ελεύθερος και αυτόνομος από το προσωπικό του «αγοραφοβικό  φάντασμα».


Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2018


Αθλητισμός και Ψυχολογία.
«Και η ψυχολογία μας θέλει άσκηση!»
 Τα οφέλη της άσκησης και συγκεκριμένα της γυμναστικής στην ψυχολογική κατάσταση του ατόμου αποτελούν αντικείμενο έρευνας και μελέτης τα τελευταία χρόνια και προσδίδουν στη φυσική δραστηριότητα ένα εύρος θετικών ψυχικών επιδράσεων προς τον ανθρώπινο οργανισμό. Τα οφέλη σχετίζονται με τη βελτίωση της ανθρώπινης διαβίωσης και την ποιότητα ζωής του ανθρώπου σε όλες τις ηλικίες. 
Η αθλητική ψυχολογία αφορά στην αύξηση της αθλητικής επίδοσης. Ο σύγχρονος αθλητισμός χρησιμοποιεί πλέον και τις ψυχοπνευματικές ικανότητες του αθλητή ώστε να επιτυγχάνονται κατά το δυνατόν υψηλότερα αποτελέσματα. Οι ψυχολογικές δεξιότητες στον αθλητισμό, όπως και οι φυσιολογικές δεξιότητες μπορούν να καλλιεργηθούν έτσι ώστε να βελτιωθεί η επίδοση του αθλητή. Ο αθλητής όσο μικρότερος είναι τόσο καλύτερα εξασκεί και αφομοιώνει τις ψυχολογικές τεχνικές, ώστε να έχει καλύτερη απόδοση.

Πώς να αναπτύξουμε τη βασική μας «αθλητική» συναισθηματική νοημοσύνη.
Ανάλογα με το είδος και τις απαιτήσεις του αγωνίσματος ο αθλητής θα πρέπει να αναπτύξει τη συναισθηματική του προσέγγιση. Πρώτα από όλα χρειάζεται αυτογνωσία. Οι αθλητές θα πρέπει να προσδιορίσουν το πώς τα συναισθήματα επηρεάζουν τον τρόπο που αξιολογούν και αναλύουν τις καταστάσεις κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Παράλληλα να παρατηρήσουν πως τα συναισθήματα επηρεάζουν τον τόπο που αντιδρούν σε νέες καταστάσεις.

Σε επόμενο στάδιο θα πρέπει να καθορίσει στρατηγικές και στόχους για τη ρύθμιση και τον έλεγχο των συναισθημάτων για παράδειγμα η αποφυγή των σκέψεων του θυμού μπορεί να αποτελέσει ένα τρόπο μείωσης της έντασης. Επίσης οι αθλητές θα πρέπει να επινοήσουν τρόπους για τη σωστή αξιολόγηση των γεγονότων ώστε να κατευθύνουν αποτελεσματικά τα συναισθήματά τους. Αφού διαπιστωθούν οι τρόποι για την αξιολόγηση και την αιτιολογία σχετικά με τα γεγονότα, οι αθλητές πρέπει να εφαρμόσουν και να εξασκήσουν τις νέες πρακτικές κατά τη διάρκεια της προπόνησης.

Η παρατήρηση των αθλητών, ειδικότερα στα σημεία που δεν μπορούν να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους είναι το πρώτο βήμα. Στα ομαδικά αθλήματα θα πρέπει επίσης να παρατηρηθεί αν οι αθλητές είναι ικανοί να αναγνωρίσουν τα συναισθήματα των συμπαικτών τους. Η συζήτηση με τους αθλητές σχετικά με ποιο τρόπο τα συναισθήματά τους επηρεάζουν  την απόδοσή τους θα τους βοηθήσει στην ανάπτυξη αυτογνωσίας.

Μείωση των συμπτωμάτων που συνδέονται με ψυχικές διαταραχές.
Η άσκηση έχει χρησιμοποιηθεί ενισχυτικά και συμπληρωματικά σε πολλά παρεμβατικά προγράμματα για την αποκατάσταση ψυχικών διαταραχών. Υποστηρίζεται ότι μόνο η άσκηση δεν μπορεί να αποτελεί θεραπεία για ψυχικές διαταραχές αλλά αναδεικνύεται ως ουσιαστικός βοηθητικός  ρόλος. Στη θεραπευτική διαδικασία ψυχικών διαταραχών είναι απαραίτητο να ελεγχθεί πλήρως το προτεινόμενο πρόγραμμα άσκησης, σε συνάρτηση με την φαρμακευτική αγωγή, καθώς το μη ενδεδειγμένο, είναι πιθανόν να αποδώσει τα αντίθετα από τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.
 Άσκηση θεωρείται ακόμη και ένας περίπατος χαμηλής έντασης, ο οποίος δύναται να βελτιώσει τα επίπεδα διάθεσης και ενέργειας του ατόμου. Ο χρόνος διάρκειας της άσκησης καθώς και η εβδομαδιαία συχνότητά της, ώστε να είναι ωφέλιμη, ποικίλουν στα αποτελέσματα των ερευνητών. Οι πιο πρόσφατες έρευνες καταδεικνύουν την καθημερινή άσκηση ως την ιδανικότερη κατάσταση για την αποκόμιση θετικών επιδράσεων και εκγύμναση . Παράλληλα αναφέρεται ότι η υψηλή ένταση στην άσκηση προκαλεί αρκετές φορές αρνητικά συναισθήματα, αν ο ασκούμενος δεν είναι σωστά προετοιμασμένος και συνηθισμένος σε υψηλά επίπεδα έντασης.
Για την υιοθέτηση της άσκησης στη ζωή μας, θα ήταν καλό να τεθούν εξ’ αρχής κάποιοι στόχοι για τους οποίους το άτομο την εισάγει στο ημερήσιο πρόγραμμά του. Η μείωση της έντασης, η αποβολή του άγχους, η διαχείριση του στρες, η βελτίωση της φυσικής κατάστασης  είναι κάποιοι  παράγοντες που αυξάνουν την προσωπική μας δέσμευση όσον αφορά την  άσκηση. Στις Η.Π.Α. οι έρευνες δείχνουν ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που ξεκινούν άσκηση, την εγκαταλείπουν το περισσότερο σε διάστημα έξι μηνών. Απαιτείται τοποθέτηση στόχων και οργάνωση  για να υφίσταται προσωπικό ενδιαφέρον ώστε  να βιώσει ο ασκούμενος τα οφέλη και τα αποτελέσματα της άσκησης.
Η έρευνα στο χώρο των συναισθηματικών διαταραχών καταδεικνύει ότι τα παραπάνω οφέλη που αποκομίζει το άτομο από την άσκηση, θωρακίζουν και προστατεύουν το άτομο από συναισθηματικές διαταραχές, συνδεόμενες με αίσθημα ατονίας, αδράνειας, έλλειψη ενδιαφέροντος, απώλειας ικανοποίησης και ενέργειας. Η ενασχόληση του ατόμου με την άσκηση και η επίτευξη των επιμέρους στόχων επ’ αυτής, καλλιεργούν και αυξάνουν την αυτοπεποίθηση του ατόμου. Η αυτοπεποίθηση συνδέεται με την αίσθηση ότι μπορεί το άτομο να φέρει εις πέρας το πρόγραμμα άσκησης, το οποίο συνεισφέρει στη βίωση της προσωπικής ικανότητας από την πλευρά του ασκούμενου.
Η βίωση θετικού συναισθήματος και η επίτευξη του στόχου επί της άσκησης καλλιεργεί στο άτομο και θετικά συναισθήματα για τον εαυτό του, αυξάνοντας την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης του. Παράλληλα αυξάνει και την αποτελεσματικότητά του  στο  τι είναι ικανό και δυνάμενο  να πραγματοποιήσει, ιδιαίτερα σημαντικό όφελος για τους εφήβους και τις μεγαλύτερες ηλικίες.  


Συμβουλές και κατευθύνσεις.
Ο ασκούμενος, ο αθλητής, μπορεί  σε κάθε μορφή άσκησης να θέσει  ένα στόχο, η επίτευξη του οποίου δίνει ικανοποίηση και αποτελεί βασικό παρακινητικό παράγοντα για την μελλοντική ενασχόληση συνέχιση της άσκησης, αν εστιάσει και επεξεργαστεί κατά την διάρκεια της προπόνησης και εκ των υστέρων τα παρακάτω σημεία.

• παρατηρήσεις στην άσκηση και την  προπόνηση για το πως η διάθεση και τα συναισθήματα έχουν αντίκτυπο στη συμπεριφορά και στην απόδοση. 
• παρατηρήσεις στην καθημερινή ζωή για το πως τα συναισθήματα έχουν αντίκτυπο στην συμπεριφορά και πως διαχειριζόμαστε καταστάσεις εντός και εκτός αθλητικής δραστηριότητας.
• ειλικρινής και ρεαλιστική κατανόηση των στόχων (αθλητικών και μη), και των συναισθημάτων. 
• προσπάθεια η εστίαση της προσοχής να γίνεται στο σκοπό μας  και όχι στο γεγονός. 
• διατήρηση ενός οργανογράμματος για την επίτευξη των στόχων και ενός  ημερολογίου αγώνων στο οποίο θα καταγράφονται συναισθήματα, συμπεριφορές και  πως επιδρούν στην απόδοση. 
• αντιμετώπιση των συναισθημάτων σε φανταστικές απρόοπτες καταστάσεις κατά την διάρκεια του αθλήματος διαχείριση των αρνητικών  συναισθημάτων και αξιοποίηση των θετικών.
Με την άσκηση αυξάνεται η ενεργητικότητα και επηρεάζεται η ψυχική διάθεση των ατόμων που γυμνάζονται συστηματικά. Έρευνες έχουν αποδείξει  ότι η φυσική δραστηριότητα βελτιώνει την ψυχολογία σε συνδυασμό με την σωστή  θεραπεία και ιατρική  παρέμβαση, μειώνοντας τα επίπεδα άγχους και στρες, βελτιώνοντας τις διαταραχές διάθεσης όπως  την κατάθλιψη, την διπολική διαταραχή κ.α, αυξάνοντας την αυτοπεποίθηση σε συνδυασμό με την βελτίωση της εικόνας του σώματος.
Οι αλλαγές στην ψυχολογία του ατόμου, κυρίως οφείλονται στην διατήρηση και τόνωση της σωματικής υγείας.

Σοφία Π. Μιχαλοπούλου
MSc Κλινική Ψυχοπαθολόγος- Εικαστική Ψυχοθεραπεύτρια
ΠαιδιώνΕφήβων-Ενηλίκων.
Universite Paris VIII- St.Denis- Vincennes,France
email: info@michalopoulou.gr/ psixotherapy@gmail.com
www. michalopoulou.gr
www.facebook.com/ Σοφία Π. Μιχαλοπούλου

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2016

                   


                     Τα συναισθήματά μας δεν πάνε με τις εποχές...ακολουθούν τις συμπεριφορές!

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015




                                Τα όνειρα θέλουν φαντασία και ο στόχος είναι o προορισμός!

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2015

Bullying ή πείραγμα;




Η εκφοβιστική συμπεριφορά είναι μια συνειδητή επιθετική πράξη, στάση ή χειρισμός εναντίον ενός ατόμου ή αριθμών ατόμων και επιχειρείται από ένα η περισσότερα άτομα. Στο φαινόμενο του bullying εμπλέκονται:
  • Το παιδί που δέχεται βία
  • Το παιδί ή ομάδα παιδιών που ασκεί βία
  • Τα παιδιά θεατές
  • Οι εκπαιδευτικοί
  • Οι γονείς

Σύμφωνα με τον Olweus σχολική βία και σχολικός εκφοβισμός παρατηρείται όταν ένα παιδί «εκτίθεται, κατ’ επανάληψη και σε διάρκεια χρόνου, σε αρνητικές πράξεις από ένα ή περισσότερα άτομα.»

Όσον αφορά τα σημάδια του εκφοβισμού είναι δύσκολο να αναγνωρίσεις ότι το παιδί σου είναι θύμα εκφοβισμού. Οι πληγές στο σώμα είναι σπάνιες. Πιο συχνά θα παρατηρηθούν αλλαγές στη συμπεριφορά του όπως είναι η άρνηση να πάει σχολείο, το άγχος για το σχολείο, η εμφάνιση συναισθημάτων λύπης, η μείωση της σχολικής επίδοσης και η παραίτηση από χόμπι.

Ο όρος «αρνητική πράξη» αναφέρεται στην πράξη εκείνη με την οποία «ένα άτομο προκαλεί εσκεμμένη βλάβη ή συναισθηματική δυσκολία σε άλλο άτομο, μέσω σωματικής επαφής, λεκτικώς ή με άλλους τρόπους.»  Μπορεί να διαρκεί για σύντομη χρονική περίοδο ή για ολόκληρα χρόνια και χαρακτηρίζεται από κατάχρηση εξουσίας. Ο δράστης έχει σκοπό να βλάψει το παιδί –στόχο και δεν φοβάται την αντεκδίκηση διότι βασίζεται στην αδυναμία του παιδιού. 

 Μια σημαντική παράμετρος που τίθεται είναι η έννοια της επανάληψης. Το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός. Δεν είναι ένας απλός τυχαίος καβγάς μεταξύ δυο παιδιών στη σχολική αυλή. Επίσης περιλαμβάνει ανισορροπία δύναμης ή εξουσίας μεταξύ του παιδιού που εκφοβίζει και του παιδιού που εκφοβίζεται.

O σχολικός εκφοβισμός (bullying) με άλλα λόγια είναι μια μορφή επιθετικής συμπεριφοράς κατά κανόνα εσκεμμένη και επιζήμια. Συχνά είναι επίμονη, κάποιες φορές συνεχιζόμενη επί εβδομάδες, μήνες ή χρόνια. Αυτοί που υφίστανται το σχολικό εκφοβισμό είναι πολύ δύσκολο να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

O Olweus τονίζει τη διαφορά του bullying με το «πείραγμα» στα πλαίσια του παιχνιδιού. Το «πείραγμα» αυτό συνήθως συμβαίνει μεταξύ φίλων και δεν περιλαμβάνει την πρόκληση σωματικού πόνου των άλλων. Αντίθετα το bullying εμπλέκει άτομα που δεν έχουν φιλικές σχέσεις. Η χαρακτηριστική ανισορροπία δύναμης διατυπώνει ο Olweus στον ορισμό του μπορεί να αναφέρεται στα ατομικά ή κοινωνικά χαρακτηριστικά του δράστη και του θύματος. 

Το «πείραγμα» μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε εκφοβισμό αν συμβαίνει για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και το σημαντικότερο όταν το παιδί αισθανθεί ότι οι πράξεις των άλλων δεν διέπονται από αστείο και δεν γίνονται μέσα στα όρια του παιχνιδιού. Κάθε μέλος της σχολικής κοινότητας έχει ρόλο και ευθύνη για την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού. Ο βαθμός εμπλοκής κάθε μέλους, σχετίζεται τόσο με την ιδιότητά του, όσο και με τη σοβαρότητα, τη συχνότητα και την ένταση του περιστατικού εκφοβισμού. Άλλος είναι ο ρόλος και η ευθύνη του διευθυντή του σχολείου, άλλος του δασκάλου, άλλος των συμμαθητών, άλλος των γονιών.

Ωστόσο, θα πρέπει όλοι να συνεργαστούν σε ένα πλαίσιο παράλληλων δράσεων, διότι, αφού η αιτιολογία του εκφοβισμού είναι πολυπαραγοντική και η αντιμετώπισή του θα πρέπει να είναι πολυεπίπεδη.

Σοφία Π. Μιχαλοπούλου
Κλινική Ψυχολόγος-Ψυχοπαθολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια,
Παιδιών, Eφήβων, Ενηλίκων.
email:info@michalopoulou.gr

Πηγή: isotimos.com



Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

Θεραπευτικό Πλαίσιο




Ως Θεραπευτικό ορίζουμε το «πλαίσιο» μέσα στο οποίο διεξάγεται η ψυχοθεραπευτική πορεία και θεμελιώνεται η θεραπευτική σχέση. Το θεραπευτικό πλαίσιο διέπουν κάποιοι «κανόνες» που συνθέτουν το «θεραπευτικό συμβόλαιο». 

Στο αρχικό στάδιο της συμβουλευτικής ή ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης, τα μέλη οφείλουν να ενημερώνουν τους θεραπευόμενους προφορικά ή και γραπτά για τους όρους του θεραπευτικού συμβολαίου και συγκεκριμένα για τις βασικές αρχές της προσέγγισης και της συγκεκριμένης θεραπείας που προτείνουν. 

Οι «όροι» του συμβολαίου εμπεριέχουν τους πρακτικούς τρόπους λειτουργίας της θεραπευτικής διαδικασίας (χώρος, χρόνος, αμοιβή) και υπογραμμίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μελών της θεραπευτικής σχέσεις (συνέπεια, ειλικρίνεια, απόρρητο).

Τέλος οριοθετούν τους ρόλους μεταξύ αναλυτή-αναλυόμενου. Ταυτόχρονα όμως οι όροι αυτοί εμπεριέχουν και συμβολική σημασία.

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

Πως να βελτιώσετε την διάθεση σας στις γιορτές




Κάντε φέτος δώρο στον εαυτό σας μια νέα προσέγγιση των πραγμάτων γύρω σας, ακολουθήστε νέα βήματα και επαναπροσδιορίστε…

Οι γιορτές είναι μια περίοδος χαρούμενη και καλής διάθεσης συνήθως για μικρούς και μεγάλους, τουλάχιστον αυτό το μήνυμα αισιοδοξίας θέλει να μεταδώσει  το εορταστικό κλίμα  όμως  δεν είναι για όλους έτσι. Μάλιστα για μερικούς ανθρώπους είναι ακριβώς το αντίθετο, με συναισθήματα θλίψης.

Πολλοί έχουν πεσμένη διάθεση αυτή την περίοδο, για διάφορους λόγους. Γιατί ίσως έχουν συνδυάσει τις γιορτές με μια δυσάρεστη περίοδο της ζωής τους στο παρελθόν ή έχουν βιώσει κάποιες  απώλειες και λυπούνται. Για άλλους φταίει ο χειμωνιάτικος καιρός ή η μείωση του φωτός της ημέρας. Ακόμα και πολλές κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις της χώρας. Όποιος κι αν είναι ο λόγος υπάρχουν υγιής τρόποι για να αλλάξετε διάθεση. Κάνετε κάθε μέρα όσα περισσότερα μπορείτε και βελτιώστε τη διάθεσή σας…

Ας εφαρμόσουμε μια διαφορετική προσέγγιση στο τρόπο που σκεφτόμαστε, δρούμε, και αντιμετωπίζουμε την καθημερινότητα. Η μικρή μας αλλαγή και κυρίως ο επαναπροσδιορισμός και η αξιολόγηση  όλων όσων βιώσαμε ,μας δυσκόλευσαν, μας ταλαιπώρησαν και μας γέμισαν στρες, ίσως ορίσουν  τον δικό μας προσωπικό αγώνα, και αυτές οι γιορτές των Χριστουγέννων να  λειτουργήσουν ως την προσωπική μας εκκίνηση.

Σκεφτείτε λοιπόν…και αποφασίστε για εσάς ότι θέλετε να αισθανθείτε πιο υγιής ψυχικά, πνευματικά και σωματικά.

Ξεκινήστε με...
  • Θετικά συναισθήματα . Κατά τη διάρκεια της  ημέρας σας φέρτε  στο μυαλό σας 3 πράγματα για τα οποία είστε χαρούμενοι, ευγνώμονες και ασφαλής.
  • Εμφάνιση. Φροντίστε την εικόνα σας ώστε να έχετε πάντα την καλύτερη εμφάνιση που μπορείτε.
  •  Άσκηση και ευεξία. Πηγαίνετε για περίπατο και τρέξιμο. Επίσης αν ταξιδέψετε μπορείτε να επιχειρήσετε  χειμερινά σπορ, στο βουνό όπως, πεζοπορία, ορειβασία, καγιάκ, ράφτινγκ, χειμερινό σκι κ.α  κυρίως να έρθετε σε επαφή με φυσικές πήγες που μας ανανεώνουν  μας γεμίζουν ευεξία και ψυχική αρμονία για πνευματική ισορροπία. Η άσκηση αυξάνει τα επίπεδα των ενδορφινών και ως εκ τούτου και τη διάθεσή σας.
  • Θετική Ενέργεια. Κάντε θετικές σκέψεις βοηθάνε την ενίσχυση της αυτοεκτίμηση σας και περιβάλλεται τον εαυτό σας όσο είναι εφικτό με ανθρώπους που έχουν θετική στάση για την ζωή και δεν είναι αρνητικοί.
  • Χαμογελάστε. Όσο πιο πολύ και όσο πιο συχνά μπορείτε, ακόμα και σε ξένους, ακόμα και με τα πιο απλά πράγματα, κατά τη διάρκεια της καθημερινότητας  στο σπίτι, στο δρόμο, στη δουλεία .
  • Απολογισμός. Προσπαθήστε να κάνετε τον ετήσιο απολογισμό σας χωρίς να είστε αυστηροί με τον εαυτό σας, να είστε ήπιοι και δώστε νέες προθεσμίες σε όσα αναβάλλεται ακόμα και σε αυτά που αποτύχατε, αναθεωρήστε πρόσωπα, τρόπους ,μέσα και γεγονότα. Αναζητήστε τις αιτίες και βρείτε νέες τεχνικές διαχειρίσεις για όσα επιθυμείτε να διεκπεραιώσετε. Η προσπάθεια είναι πάντα το ταξίδι!
  • Επιβράβευση στις διαπροσωπικές σχέσεις. Αυτές τις μέρες ξεκινήστε με κάτι ίσως νέο αλλά πολύ απλό και σημαντικό, επιβραβεύστε τον εαυτό σας και τους γύρω σας, συνάδελφους, συνεργάτες και άτομα της οικογένειας σας και ιδιαίτερα τα παιδιά που αυτό το χρειάζονται σε όλες τους τις προσπάθειες μέχρι να κατακτήσουν κάτι που επιδιώκουν να πραγματοποιήσουν.
  • Νέοι στόχοι. Είναι μια καλή περίοδος μέσα στο εορταστικό κλίμα να θέσουμε τους επόμενους στόχους της νέας χρονιάς. Αυτό μας βοηθάει πολύ μετά τον απολογισμό και μας ενισχύει για να ενεργοποιηθούμε άμεσα.
  • Επικοινωνήστε με γνωστούς και φίλους που έχετε να δείτε καιρό λόγω επιβαρυμένου καθημερινού προγράμματος. Επίσης  κάντε έναν σχεδιασμό σύμφωνα με τις υποχρεώσεις σας, την εργασία σας και τις μέρες των διακοπών σας για να πραγματοποιήσετε όλα όσα θέλετε, έξοδος, ταξίδια, ξεκούραση, ψυχαγωγία, αναψυχή, ακόμα και μια μικρή βόλτα όπου εσάς σας χαλαρώνει καλό είναι να την κάνετε είτε με  παρέα η και  μόνοι. Προσέξτε μην παρασύρεστε από άσχημη συναισθηματική και οικονομική κατάσταση και απομονώνεστε  και δεν επικοινωνείτε με αγαπητά σας άτομα.
  • Ανταμοιβή. Δωράκια απλά και λειτουργικά κάντε σε σας και στους γύρω σας όπου θα χρησιμοποιούνται πολλές στιγμές κατά τη διάρκεια του ερχομένου  έτους ώστε να σας υπενθυμίζουν τους στόχους και τις αποφάσεις σας.
Να θυμάστε ότι αυτές τις γιορτές μπορείτε να δημιουργήσετε νέες στιγμές, νέες αναμνήσεις, να ζήσετε  νέες εμπειρίες, τολμήστε για κάτι που καιρό θέλατε αλλά διστάσετε, σκεφτείτε με λιγότερο άγχος την καθημερινότητα, φερτέ στο νου σας όλους όσους σας περιβάλλουν με μια θετική διάθεση και για οτιδήποτε  αρνητικό  σας εγκλωβίζει βρείτε  άμεσους τρόπους σύμφωνα με τον τρόπο ζωής  για να απαλλαγείτε, αναθεωρείστε  πρόσωπα και γεγονότα.

Ρυθμίστε όσο μπορείτε περισσότερα ζητήματα σας, ακόμα και με την συμπαράσταση των αγαπημένων προσώπων και  μοιραστείτε πράγματα και συναισθήματα που  θα ζεστάνουν την καρδιά σας και θα αγγίξουν το πνεύμα σας!

Και θυμηθείτε φέτος να ευχηθείτε τα περισσότερα  «Χρόνια Πολλά και Καλά Χριστούγεννα» της ζωής σας σε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο!

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

Το σαμποτάζ της ευτυχίας

Οι χρόνια δυσαρεστημένοι άνθρωποι έχουν συγκεκριμένες συνήθειες που τους κρατάνε μακριά από τη χαρά. Μια έρευνα τις αποκαλύπτει.





Η ευτυχία δεν είναι εξ ολοκλήρου στο χέρι μας. Όμως, πέρα από τις μη ελεγχόμενες συνθήκες, υπάρχουν και συνήθειες που την αποκλείουν από την καθημερινότητά μας χωρίς να το καταλαβαίνουμε, όπως επισημαίνει μια έρευνα

Η επιστήμονας Sonja Lyubomirsky του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια λέει ότι το 40% της ευτυχίας μας εξαρτάται από εμάς και μόνο. Υπάρχουν μερικές «περιοχές» στις οποίες πέφτουμε όλοι όταν περνάμε πιο σκοτεινές περιόδους. Όμως οι χρόνια δυσαρεστημένοι άνθρωποι έχουν μπει σε μια αυτόματη διαδικασία να μη βγαίνουν σχεδόν ποτέ από αυτές, σαν να έχει αλλάξει μόνιμα το πρίσμα μέσα από το οποίο βλέπουν τα πράγματα.

Οι 6 σαμποτέρ της ευτυχίας μας είναι οι εξής:

ΕΣΤΙΑΖΟΥΜΕ ΣΤΑ ΣΤΡΑΒΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ: Ναι, η ζωή είναι σκληρή. Αλλά αυτό δεν υπερισχύει απαραίτητα όλων των άλλων όψεων που μπορεί να έχει. Πολλές φορές είναι δύσκολη, όμως μπορεί να είναι και γλυκιά, δημιουργική, προκλητική, διασκεδαστική. Η σκέψη της σκληρότητας, όταν μπαίνει στο κεφάλι μας ως αυτοματισμός, μας εμποδίζει να βρούμε τρόπους για να βγούμε από όποια κατάσταση μας χαλάει. Χάνουμε την προοπτική και δεν βλέπουμε τα καλά που μπορεί να συμβαίνουν. 

ΔΕΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. Σίγουρα δεν είναι όλοι άξιοι εμπιστοσύνης, όμως όταν πορευόμαστε διαρκώς καχύποπτοι, εμφανίζουμε μια τάση να εστιάζουμε περισσότερο στα λάθη των άλλων από όσο στα καλά που μπορεί να έχουν. Τέτοιες σκέψεις κλείνουν πολλές πόρτες στις ανθρώπινες σχέσεις, με αποτέλεσμα να νιώθουμε μόνοι και απογοητευμένοι από τους άλλους ανθρώπους.

ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ - ΚΑΙ ΖΗΛΕΥΟΥΜΕ. «Γιατί αυτός/ή και όχι εγώ;» Μια φράση-δηλητήριο όχι για τη χαρά του άλλου αλλά για τη δική μας. Διότι όταν μπαίνουμε σε αυτή τη διαδικασία, νιώθουμε αυτομάτως αδικημένοι. Ας το δούμε λοιπόν ανάποδα. Τι καλά έχουμε εμείς που δεν τα έχει ο απέναντι; 

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΝΑ ΕΛΕΓΞΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ: Η ζωή όμως έχει άλλα σχέδια και πάντα μας βάζει τρικλοποδιές. Γι' αυτό πρέπει να είμαστε λίγο πιο ελαστικοί με τον εαυτό μας αλλά και με τον τρόπο που έρχονται τα πράγματα. Όπως έλεγε και ο Αριστοτέλης δηλαδή: «Όταν τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα θέλεις, χρησιμοποίησέ τα όπως έρχονται». 

ΑΝΑΜΑΣΑΜΕ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΔΙΑΡΚΩΣ. Δεν οφελεί και πολύ να γκρινιάζουμε νύχτα-μέρα για πράγματα που δεν μπορούμε να αλλάξουμε. Ούτε το να αναμασάμε το τι έγινε στο παρελθόν (πράγμα που ούτε αλλάζει, ούτε θα μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα). Όσο μιλάμε για τα προβλήματά μας, τόσο περισσότερο γιγαντώνονται στο κεφάλι μας. Είναι υγιές να τα συζητάμε αλλά όχι συνέχεια. Μας κάνει κακό στην ψυχολογία. Οι πιο χαρούμενοι άνθρωποι ζουν περισσότερο στο παρόν και στο τι μπορούν να κάνουν για να είναι καλύτερα από σήμερα και μετά, και λιγότερο στο παρελθόν που πέρασε και πάει.

ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ. Ανθρώπινος ο φόβος και οι αγωνίες μας για το άγνωστο. Όμως το να χρειαστεί να κολυμπήσουμε κάποιες στιγμές σε άγνωστα και σκοτεινά νερά είναι μέσα στο πρόγραμμα. Και είναι σωστό όποτε μπορούμε να είμαστε διορατικοί και να προετοιμαζόμαστε για πιθανόν όχι και πολύ ευχάριστες ή εύκολες μελλοντικές εμπειρίες, όμως δεν οφελεί να ανησυχούμε υπερβολικά. Μια καλή τεχνική είναι όταν νιώθουμε πως η ανησυχία μας για κάτι μεγαλώνει πολύ, να ρωτήσουμε τον εαυτό μας αν μπορούμε να κάνουμε αυτή τη στιγμή κάτι γι' αυτό. Αν η απάντηση είναι θετική, τότε ας καταστρώσουμε ένα σχέδιο. Αν όμως είναι αρνητική, τότε πρέπει να βγούμε συνειδητά από τον φόβο και να εστιάσουμε στο εδώ και τώρα. 


[Πηγή: www.doctv.gr]

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

Το στρες συρρικνώνει το μυαλό

Το άγχος αλλάζει τη φυσική δομή του εγκεφάλου. Πώς μπορούμε να αντιστρέψουμε την κατάσταση; 





 Όλοι έχουμε βιώσει λόγω του στρες διάφορα συμπτώματα όπως η απόσπαση προσοχής, η μειωμένη μνήμη και η αρνητικότητα. Όμως οι στρεσογόνες καταστάσεις μπορούν να αλλάξουν ακόμα και τη φυσιολογία του εγκεφάλου συρρικνώνοντάς τον. 

Η κορτιζόλη είναι η κατεξοχήν ορμόνη του στρες και μπορεί να συρρικνώσει σημαντικά ή ακόμα και να ανακόψει την παραγωγή νέων νευρώνων στο τμήμα του εγκεφάλου που ονομάζεται ιππόκαμπος. Ο ιππόκαμπος είναι κρίσιμης σημασίας για τη μάθηση, τη μνήμη και τη συναισθηματική ρύθμιση. 

Το χρόνιο στρες μπορεί επίσης να συρρικνώσει τον έσω προμετωπιαίο φλοιό. Αυτό επηρεάζει αρνητικά την ικανότητά μας στη λήψη αποφάσεων, τη μνήμη εργασίας και τον έλεγχο της παρορμητικής συμπεριφοράς. Επίσης μπορεί να επηρεάζει τα βλαστικά κύτταρα, αναστέλλοντας την πρόσβαση στον προμετωπιαίο φλοιό, όπου εκεί το μυαλό μας σχεδιάζει πολύπλοκες γνωστικές λειτουργίες που επηρεάζουν την κοινωνική μας αλληλεπίδραση. Ως αποτέλεσμα, ο εγκέφαλός μας γίνεται λιγότερο ικανός για μάθηση, αποκτούμε μικρότερη μνήμη και γινόμαστε ακόμα πιο επιρρεπείς στο άγχος και στην κατάθλιψη. 

Οι ίδιες ορμόνες του στρες μπορούν να αυξήσουν το μέγεθος και τη δραστηριότητα του τμήματος του εγκεφάλου που ονομάζεται αμυγδαλή. Η αμυγδαλή είναι κρίσιμη για τον σχηματισμό και την αποθήκευση των αναμνήσεων που συνδέονται με τα άκρως συναισθηματικά γεγονότα. Η κορτιζόλη δημιουργεί αλλαγές, με αποτέλεσμα την αύξηση των αρνητικών συναισθημάτων, όπως ο φόβος, το άγχος και η επιθετικότητα. Φυσικά όλα αυτά καθιστούν ακόμα  πιο δύσκολο το να διαχειριστούμε με επιτυχία μελλοντικές αγχωτικές καταστάσεις, οδηγώντας σε ένα φαύλο κύκλο.

Τι μπορούμε να κάνουμε όμως για να αποφύγουμε όλα αυτά τα δεινά; Η απάντηση είναι «Γυμναστική». Η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στο να οικοδομήσει το μυαλό μας αντοχή ενάντια στο στρες, ενώ παράλληλα αυξάνει τις γνωστικές λειτουργίες και το μέγεθος του εγκεφάλου. Πώς γίνεται αυτό: η άσκηση βοηθά στην απελευθέρωση μιας ουσίας που ονομάζεται εγκεφαλικός νευροτροφικός παράγοντας (BDNF), η οποία βοηθά στην ανάπτυξη των υγιών ιστών του εγκεφάλου και αντιστρέφει τις αρνητικές επιδράσεις του στρες. Είναι σαν λίπασμα για τον εγκέφαλο. Διατηρεί τα ήδη υπάρχοντα νεύρα υγιή ενώ παράλληλα ενθαρρύνει τη δημιουργία και ανάπτυξη νέων. Η άσκηση απελευθερώνει επίσης την ανθρώπινη αυξητική ορμόνη (HGH), η οποία είναι ζωτικής σημασίας για την αύξηση και την ανάπτυξη όλων των κυττάρων του εγκεφάλου και του σώματος. Αυτή η ορμόνη δεν είναι σημαντική μόνο για την ηλικία της ανάπτυξης αλλά για κάθε ηλικία αφού εξουδετερώνει ως ένα βαθμό την κυτταρική ατροφία της γήρανσης.

Πόση γυμναστική χρειάζεται; Όχι πολλή. Κάνοντας σπριντ για μόλις 30 δευτερόλεπτα, αυξάνουμε μέχρι και έξι φορές τα επίπεδα της καλής αυτής ορμόνης, με κορύφωση μέχρι και δύο ώρες αργότερα. Πρόσφατες μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι μικρές (πεντάλεπτες) δόσεις άσκησης έχουν τη μεγαλύτερη επίδραση στην ενίσχυση της καλής διάθεσης και στην καταπολέμηση του άγχους. Και τα πεντάλεπτα άσκησης πάντα χωράνε ακόμα και στο πιο φορτωμένο πρόγραμμα. Για παράδειγμα μπορούμε να κατέβουμε από το λεωφορείο μια στάση πιο πριν και να περπατήσουμε γοργά ή να ανέβουμε μερικούς ορόφους με τα πόδια αντί να πάρουμε το ασανσέρ. Τόσο απλά. 


[Πηγή: www.doctv.gr]