Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Η τροφή, για τον άνθρωπο : ένας σωστά εφοδιασμένος με θρεπτικές ουσίες οργανισμός διαθέτει τα απαραίτητα υλικά για να διαχειριστεί αποτελεσματικότερα τις καταστάσεις έντασης, διέγερσης, κόπωσης και άγχους, για να αμβλύνει αρνητικές επιδράσεις του στρες και για να προβεί στην αποκατάσταση των όποιων βλαβών του οργανισμού. “To φαγητό είναι πάντα το πιο παλιό παυσίπονο, που γνωρίζουμε”… 

Τρώμε για να επιβιώσουμε, τρώμε για να προστατευτούμε, τρώμε για να έχουμε ενέργεια και τρώμε για χαρά. Αρρωσταίνουμε, όμως, όταν τρώμε λάθος, καταρρέουμε όταν τρώμε υπερβολικά πολύ ή πάρα πολύ λίγο και πεθαίνουμε όταν δεν τρώμε καθόλου ή δεν απολαμβάνουμε αυτό που τρώμε. Τρώμε, λοιπόν, να αυτοσυντηρηθούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε αλλά και για να ζήσουμε πολύ καλύτερα. Η σωστή διατροφή είναι ευεξία, θεραπεία και ζωή! 

Η κακή διατροφή και η κακή ψυχολογία είναι αλληλένδετα και με αλληλεπίδραση: η κακή ψυχολογία μπορεί να οδηγήσει σε κακή διατροφή αλλά και η κακή διατροφή μπορεί να προκαλέσει την κακή ψυχολογία, μελέτες δείχνουν πως συγκεκριμένες ελλείψεις θρεπτικών συστατικών και ιχνοστοιχείων αυξάνουν την πιθανότητα κατάθλιψης. Η σωστή και ισορροπημένη σχέση με το φαγητό μπορεί να σας βοηθήσει σε πολλούς τομείς! 

Απίστευτο και όμως αληθινό, το αδυνάτισμα ξεκινά από το μυαλό! 

Πρώτα πρέπει να το πιστέψετε και να το θελήσετε πραγματικά για να ξεκινήσετε. Με θετική ψυχολογία μπορείτε να μειώσετε την λαχτάρα σας για φαγητό, να μάθετε το σώμα σας να χρειάζεται σωστή υγιεινή τροφή, να βρείτε τη διατροφή που σας ταιριάζει και να την ακολουθήσετε σταθερά και καθημερινά. Το κλειδί της επιτυχίας είναι η οργάνωση και η επιμονή. 

Ο ψυχολογικός παράγοντας και η διάθεση, παίζει καθοριστικό ρόλο ως προς την επιτυχία και την αποτελεσματικότητα, ενός προγράμματος διατροφής. Μέσω του ορισμού ευέλικτων και ελαστικών στόχων τα άτομα που ακολουθούν μια διατροφή αισθάνονται ταχύτερα ικανοποιημένη, με αποτέλεσμα να ενισχύεται η αυτοπεποίθησή τους και να συνεχίζουν το πρόγραμμά τους με αισιοδοξία και συνέπεια. Ο ορισμός συγκεκριμένων στόχων βοηθά αρκετούς ανθρώπους, ενώ ταυτόχρονα αγχώνει . Σε κάθε περίπτωση, φροντίστε οι στόχοι σας να είναι μικροί και εφικτοί, σε σχέση με τον τρόπο ζωής σας. Αν βάλετε πολύ ψηλά τον πήχη ίσως καθυστερήσετε να φτάσετε και αυτό να σας αποτρέψει να συνεχίσετε. 

Το άγχος, ο θυμός, ο χωρισμός, η κακή οικονομική κατάσταση, η κατάθλιψη, το πένθος μπορεί πολλές φορές να μας οδηγήσουν στο ψυγείο. Η παχυσαρκία δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα και τα αρνητικά συναισθήματα μπορεί να οδηγήσουν σε απροσεξία και στην υπερβολική κατανάλωση τροφής. Από αυτή την κατάσταση πρέπει να απομακρυνθούμε για να μπορέσουμε να έχουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα στην απώλεια βάρους. 

Τα βήματα που πρέπει να κάνουμε : 

1.Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε γιατί τρώμε κάθε στιγμή ποιο συναίσθημα μας ωθεί και ποια συναισθηματική ανάγκη προσπαθούμε να καλύψουμε με το φαγητό 

2. Oρίζουμε τους στόχους μας, δηλαδή γιατί και πόσο θέλουμε να αδυνατίσουμε, έτσι ώστε να μην έχουμε, προβλήματα σωματικής υγείας. Είναι, λοιπόν, πολύ σημαντικό να ξέρουμε τι θέλουμε και για ποιους λόγους, ώστε να πιστέψουμε σε αυτό. 

3.Η αυτοπειθαρχία, ο αυτοέλεγχος, η αποφασιστικότητά , η ικανότητά να ελέγχει το άτομο τις παρορμήσεις του, η πίστη στα μακροχρόνια οφέλη μιας συμπεριφοράς και καλής διατροφής βοηθούν σημαντικά στην απώλεια κιλών. 

4.Η απόφαση ενός ατόμου να χάσει βάρος θα πρέπει να είναι «συντονισμένη με την προσωπικότητα » του ατόμου, εναρμονισμένη δηλαδή με τις επιθυμίες και τις πεποιθήσεις του και να είναι δική του απόφασης, χρησιμοποιώντας θετικά την προτροπή και την στήριξη από άτομα του οικογενειακού και φιλικού περιβάλλοντος. 

5. Αποσύνδεση : προκειμένου να έχουμε μία σωστή σχέση με το φαγητό, πρέπει να ακολουθούμε μόνο το αίσθημα της πείνας και του κορεσμού, όχι της λαιμαργίας. Μέχρι όμως η στεναχώρια μας να μη σημαίνει γλυκό, παγωτό και σοκολάτα , πρέπει να βρούμε μία εναλλακτική δραστηριότητα να αναπληρώσει τη θέση της. Επιλέξτε κάτι που σας αρέσει, σας δίνει ευχαρίστηση και δεν είναι συμβατό με την κατανάλωση φαγητού όπως σπορ, νέα χόμπυ, άσκηση, ταξίδια, βιβλία, μία βόλτα στην παραλία, η ενασχόληση με το κατοικίδιο σας, η επικοινωνία με φίλους που έχετε καιρό να δείτε κλπ. 

6.Να έχουμε επιμονή και εμπιστοσύνη: είναι ίσως δύσκολο να πιστεύουμε πως θα αλλάξουμε τη βάση της αντίληψης και του τρόπου σκέψης άμεσα, οπότε είναι βοηθητικό να είμαστε προετοιμασμένοι για στιγμές αδυναμίας αλλά και στιγμές πολύ επιτυχημένες που θα νιώσουμε δυνατοί.

Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΑΠΟΔΟΧΗ

Η Επιστήμη της ψυχολογίας  έχει μιλήσει, έχει γράψει και έχει αναφερθεί πολλές φορές στον όρο «αποδοχή και αποδέχομαι». Θεωρεί ότι είναι μία καλή βάση για τον δρόμο προς την ωριμότητα, την πνευματική ολοκλήρωση και την αυτοπραγμάτωση.

«Το παράδοξο είναι, ότι όταν αποδεχτώ τον εαυτό μου γι αυτό που είμαι, τότε ακριβώς μπορώ να αλλάξω» Carl Rogers.

«Εγώ είμαι αυτός που είμαι. Δεν είμαι αυτός που θα ήθελα να είμαι. Δεν είμαι αυτός που θα έπρεπε να είμαι. Δεν είμαι αυτός που η μαμά μου θα ήθελε να είμαι. Είμαι αυτός που είμαι» Χόρχε Μπουκάι.

Η αποδοχή είναι μία έννοια που μας απασχολεί πολύ και σε διάφορους τομείς, στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, στην εργασία, στις φιλίες, στην οικογένεια. Οι έννοιες είναι,  η αποδοχή του εαυτού μας, και  η αποδοχή των ατόμων που μας περιβάλλουν. Δύο παράμετροι  οι οποίες αλληλοεπηρεάζονται, έχουν επίδραση  και καθορίζουν την συμπεριφορά μας.

Η  αυτό-αποδοχή δηλώνει την αποδοχή του εαυτού μας όπως είναι, με τα ελαττώματα, τα προτερήματα που έχουμε καθώς και την γνώση των δυνατών και αδύναμων  σημείων του χαρακτήρα μας. Αποδεχόμαστε λοιπόν ότι είμαστε ως προσωπικότητες, χωρίς να κρίνουμε αυστηρά συνέχεια τον εαυτό μας και χωρίς να περιμένουμε πάντα την απόλυτη αποδοχή από όλους για όλα.

Συχνά  η αποδοχή των άλλων μπορεί να οδηγήσει στην παρερμηνεία ότι μπορούμε να προσπερνούμε  τα  όρια μας ή τα όρια των άλλων, λειτουργικό είναι   να τονίσουμε την σημασία της επίγνωση αλλά και του σεβασμού των ορίων μας και των άλλων. Αποτελούν  «μια ασπίδα προστασίας» και μας επιτρέπουν να διαχωρίζουμε τον εαυτό μας από τους άλλους, τις σκέψεις, τις επιλογές  και τα συναισθήματά μας, από των γύρω μας.

 Ο καταναγκασμός της αποδοχής

1. Στερείσαι  την δημιουργικότητα σου, όταν αναζητάς διαρκώς την  αποδοχή απ’ τους άλλους. Οι επιθυμίες  σου είναι οι στόχοι σου, και δεν γίνεται να τα αλλάζεις ή να τα καταπιέζεις επειδή δεν αρέσουν, έτσι περιορίζεις την μάθηση που πρόκειται να πάρεις εφαρμόζοντας  τις επιλογές σου.

 2. Αλλοιώνεται η ταυτότητα σου όταν αναζητάς την αποδοχή, μειώνεις  την αυτοεκτίμηση  σου. Οι θέσεις σου,  η στάση σου και οι συμπεριφορές σου είναι η εικόνα σου, η απεικόνιση  της προσωπικότητας σου. Όταν  καταπιέζεις την εκδήλωση του χαρακτήρα σου, χάνεις σιγά σιγά  την υπόσταση του.

3. Κανείς δεν μπορεί να κρίνει τα όνειρα σου και τις δυνατότητες σου. Να μένεις συγκεντρωμένος για το που θέλεις να φτάσεις, και όχι  τι πρόκειται να πουν οι άλλοι και αν συμφωνούν. Δεν πρόκειται ποτέ να κάνεις κάτι ολοκληρωμένο, αν το  κίνητρο σου είναι  κάποιος εξωτερικός παράγοντας και η αποδοχή από το περιβάλλον.

 4. Όταν βρίσκεσαι συνεχώς σε μια κατάσταση άγχους  και ενοχής για  να παίρνεις την  αποδοχή απ’ τους άλλους, τότε καταπιέζεις τις δικές σου ανάγκες σε σχέση με τους άλλους. Έτσι  δεν είσαι ευτυχισμένος και μοιάζει να  ζεις για τους άλλους!

 5. Ζεις με τον φόβο με την  ανησυχία για το αν θα πάρεις την αποδοχή. Φοβάσαι τις συνέπειες των επιλογών σου. Το παράδοξο με την διαδικασία της  ανάγκης για αποδοχή ,αν τα πράγματα δεν πάνε όπως σχεδίαζες, συνήθως  είσαι ο πρώτος που θα δεχτεί όλες τις συνέπειες.

Οι  Νέες Εμπειρίες και η αποδοχή μας

1.  Εξέλιξη  σημαίνει να δημιουργείς τις διαδικασίες και τις εμπειρίες, μέσω των οποίων μαθαίνεις τι θέλεις και τι δεν θέλεις. Οι εμπειρίες  μας δείχνουν, τι χρειάζεται να κάνουμε αλλά και τι χρειάζεται ν’ αποφεύγουμε και τέλος τι μπορούμε να υποστηρίξουμε και αντέχουμε να φέρουμε εις πέρας. Μαθαίνεις τις αξίες σου και τις δυνάμεις σου.

2. Η αποδοχή απ’ τους άλλους είναι ένας  τρόπος ανολοκλήρωτος για  να καταλάβεις  και να γνωρίσεις  πραγματικά τον εαυτό σου. Καθένας έχει τις δικές του αξίες για  να κυνηγήσει του στόχους του και να έχει το όραμα του . Όσες περισσότερες εμπειρίες έχεις τόσο πιο γρήγορα θα ελέγξεις και θα μετρήσεις  τις δυνάμεις σου, τις δυνατότητες σου και τα χαρίσματα σου.

3. Γίνεσαι πιο ενδιαφέρον άνθρωπος, γνωρίζοντας καθημερινά νέα πράγματα και συντηρώντας πιστά και  αυτά που έχει ήδη επιλέξει να είναι στο σταθερό σου πλάνο. Το να κάνεις τα ίδιες  δραστηριότητες κάθε μέρα δεν παραμένει ως νέα  εμπειρία. Είναι έλλειψη εμπειρίας και γίνεται καθημερινή ρουτίνα. Κυνηγώντας εμπειρίες , προσφέρεις τις ευκαιρίες στον εαυτό σου να μάθεις, να προσπαθήσεις  και να πραγματοποιήσεις κάποιο στόχο, που ήταν ο σκοπός σου!

4. Οι σχέσεις σου με τους άλλους θα δυναμώσουν και θα σταθεροποιηθούν.  Όταν ζεις κοινές εμπειρίες με άλλα άτομα, οι δεσμοί που σας ενώνουν μένουν για πάντα, αυτό που βιώσατε σας ενώνει, ακόμα και αν λειτουργήσατε διαφορετικά και να μην αποδεχτήκατε την τακτική. Οι άνθρωποι που θα σταθούν δίπλα σου στο κυνήγι νέων εμπειριών, είναι άτομα βρήκατε κοινά σημεία επαφής.

5. Όταν δοκιμάζεις νέα πράγματα, επεκτείνεις την αντίληψη σου, ανοίγεις τους ορίζοντες σου. Ανυψώνεις τον εαυτό σου στο επόμενο στάδιο, αποκτάς αυτοεκτίμηση και σεβασμό, αποδέχεσαι τον εαυτό σου, στηρίζεις τις αποφάσεις σου και θέτεις νέες επιθυμίες ως στόχους και είσαι έτοιμος ξανά για νέες εμπειρίες . έχεις πια αποδεχτεί τον εαυτό σου και προχωράς με ασφάλεια, ξέρεις να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου και δεν φοβάσαι!. Το κυνήγι νέων εμπειριών είναι μια διέξοδο προς νέους κόσμους, νέες πίστες εμπειριών, που σου δίνουν την δυνατότητα να  διαμορφώνεις συνεχώς την προσωπικότητας σου, εμπλουτίζοντας την με γνώση και ψυχική δύναμη.

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΑΠΙΣΤΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΧΕΣΗ!

«Είμαι ερωτευμένος…αγάπη μου… με μια  άλλη»…

«Δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό…όμως τέλειωσε…ήθελα να στο πω…δεν άντεχα…».

Μπορεί να συνεχιστεί  η σχέση μετά την απιστία;

Ένα ερώτημα απλό και τόσο δύσκολο να απαντηθεί απλά…

Η σεξουαλική απιστία υπάρχει όσο υπάρχει και ο ανθρώπινος πολιτισμός και το διαδίκτυο φαίνεται να δίνει πλέον το δικό του στίγμα στη μακρά ιστορία της.

Η απιστία είναι κάτι που σίγουρα δημιουργεί αναταράξεις σε μια σχέση, κυρίως αν γίνει γνωστή αλλά ακόμα και αν δεν γίνει, αφού είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει αλλαγές στα συναισθήματα και στην συμπεριφορά του  ατόμου που προσχώρησε , με αποτέλεσμα να φέρεται διαφορετικά στο/στη σύντροφό του/της.

Απιστία είναι η αθέτηση της υπόσχεσης ότι θα παραμείνουμε πιστοί και αφοσιωμένοι σε ένα  σύντροφο. Αυτή η υπόσχεση μπορεί να έχει διάφορες μορφές και εκδοχές, από το γάμο έως ιδιωτικές συμφωνίες μεταξύ των συντρόφων. Η σεξουαλική απιστία είναι ξεκάθαρη, όμως ο πειρασμός μπορεί  να παρουσιαστεί  ανά πάσα στιγμή μέσα στην καθημερινότητα, έχουμε την συναισθηματική απιστία, λεκτική απιστία, διαδικτυακή απιστία. Για πολλούς, ωστόσο, το διαδίκτυο αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες απειλές των σχέσεων και συγκεκριμένα των συζυγικών, ίσως η μεγαλύτερη που έχει υπάρξει ποτέ από την καθιέρωση του θεσμού του γάμου. Οι διαδικτυακές συναναστροφές παρέχουν φυγή από την καθημερινότητα. Ο πλασματικός ηλεκτρονικός κόσμος κάνει τον πραγματικό να φαντάζει ανούσιος και πληκτικός. Το ανεξάντλητο εύρος των χρηστών του προσφέρει απεριόριστες ευκαιρίες νεωτερισμού. Στις μέρες μας, η απιστία και η υιοθέτηση μυστικών επαφών και συμπεριφορών είναι πλέον πολύ εύκολη από τη στιγμή που με τη χρήση των τεχνολογικών μέσων όλα μπορεί να γίνουν γρήγορα και κρυφά. Οι φιλικές σχέσεις που αποκτούν έναν πιο ερωτικό χαρακτήρα, οι συναισθηματικοί δεσμοί, η επιστροφή ενός πρώην συντρόφου, η αποστολή μηνυμάτων σεξουαλικού περιεχομένου, το διαδικτυακό πορνό, ακόμα και το διαδικτυακό σεξ, όλα μπορούν να γίνουν εύκολα, γρήγορα και μυστικά, ωθώντας ολοένα κα περισσότερα άτομα στην υιοθέτηση μιας παράλληλης ερωτικής ζωής.

Σημάδια  νέας συμπεριφοράς μπορεί να εμφανίσει το άτομο που την διέπραξε, όπως  φυγή, τύψεις , ενοχές ,αδιαφορία ,εκνευρισμός, παρόρμηση . Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι τόσο εύκολο να την αγνοήσουμε ή να την προσπεράσουμε, καθώς δεν είναι σπάνιο να την αναζητήσουμε, να φτάσουμε ένα βήμα πριν υποκύψουμε στον πειρασμό , το φλερτ, την ερωτική συνεύρεση ή ακόμα και τη δημιουργία μιας παράλληλης σχέσης με έναν άλλον άνθρωπο. Η απιστία σαν συμπεριφορά μπορεί να προκαλείται από διαφορετικά αίτια και αφορμές ή συνδυασμό αυτών. Γιατί, όμως, απιστούμε; Ποιοι είναι επιρρεπείς ,ποιοί  υποκύπτουν συχνότερα; Και κατά πόσον μπορούμε να συνεχίσουμε κανονικά τη σχέση μας,  την παλιά ή την νέα,μετά από μια απιστία; 

Γιατί απατάμε; 

Σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι πιθανό να αναζητήσουμε καινούργιες ερωτικές εμπειρίες εκτός της σχέσης ή του γάμου σε διάφορες στιγμές της ζωής μας. Για παράδειγμα, αν φτάσει κάποια στιγμή που νιώθουμε πως δεν ζήσαμε και δεν δοκιμάσαμε όσα «θα έπρεπε», μπορεί να αναζητήσουμε τις εμπειρίες που θεωρούμε ότι μας λείπουν σε παράλληλες σχέσεις. Επίσης, το ίδιο μπορεί να κάνουμε και όταν βρισκόμαστε σε μια φάση ή στιγμή της ζωής μας κατά την οποία νιώθουμε πως μειώνεται η γοητεία μας, μεγαλώνουμε ή έχουμε γενικά πρόβλημα αυτοπεποίθησης. Αντίστοιχα, αν έχουμε προβλήματα στη σχέση μας, είναι αρκετά πιθανό να στραφούμε προς την αναζήτηση ενός άλλου συντρόφου, που θα μας κάνει να ξεχάσουμε και να ανανεωθούμε. Ας μην ξεχνάμε ότι ένας άνθρωπος που παραμελείται από το σύντροφό του -λόγω της αδιαφορίας, της πολλής δουλειάς ή των προβλημάτων του τελευταίου-, μπορεί επίσης να καταφύγει στην απιστία για να επιβεβαιωθεί και να νιώσει καλύτερα. Επιπλέον, συχνά αιτία της απιστίας είναι βαθύτερες ανασφάλειες, ο φόβος κάποιου να αφεθεί και να εμπιστευτεί, αλλά και η προσπάθεια να «προλάβει» τον άλλον, να απιστήσει δηλαδή πριν προδοθεί. Αυτό, όμως, που πρέπει να έχουμε κατά νου είναι πως δεν υπάρχει ασφαλής «συνταγή» για την απιστία· μια γυναίκα που παραμελείται από τον άνδρα της δεν είναι απαραίτητο πως θα τον απατήσει, όπως αντίστοιχα δεν μπορούμε να πούμε κάτι τέτοιο για έναν άνδρα που νιώθει ότι μεγαλώνει και χάνει τη γοητεία του. Όλα εξαρτώνται από την προσωπικότητα των συντρόφων, τις εμπειρίες, τα βιώματά τους, τα αποθέματά τους για την αντιμετώπιση των δυσκολιών, τις αξίες τους και, βέβαια, τις συνθήκες στις οποίες θα βρεθούν σε μία ανάλογη περίπτωση. 

Πιθανά αίτια που οδηγούν στην απιστία:

Bιολογικά αίτια, τελευταίες έρευνες αναφέρουν γονίδια τα οποία εκφράζουν διαφορετικές σεξουαλικές δραστηριότητες. Κάποιοι ερευνητές αναφέρουν ότι έχουν βρεθεί γονίδια τα οποία σχετίζονται με τη μονογαμία.

Οι απόψεις, οι στάσεις και οι θέσεις που έχουμε αναπτύξει για την απιστία αποτελούν σημαντικό στοιχείο για την εξέλιξη της συμπεριφοράς μας και των αντιδράσεων μας.

Η αναζήτηση αύξησης της αδρεναλίνης ενάντια στην ρουτίνα της καθημερινότητας, η έλλειψη ενδιαφερόντων και η γοητεία του απαγορευμένου.

Η  φροϋδική  ψυχαναλυτική θεωρία  υποστηρίζει ότι τα ένστικτα της ζωής εμπεριέχουν τα σεξουαλικά ένστικτα άρα ο φόβος του θανάτου σχετίζεται με την αναζήτηση ερωτικού ενδιαφέροντος έξω από το γάμο.

Η έλλειψη επικοινωνίας μέσα στη σχέση, τα συναισθηματικά κενά, η συναισθηματική απομάκρυνση, η απομόνωση και το στρες είναι πολλές φορές λόγοι οι οποίοι οδηγούν στην αναζήτηση κάποιου συντρόφου ο οποίος θα γεμίσει αυτά τα κενά.

Οι συγκρούσεις και θυμός μπορεί να οδηγήσουν στην απιστία για λόγους εκδίκησης

Η κρίση μέσης ηλικίας, ανασφάλειες, ανάγκη για επιβεβαίωση κτλ.

Χαρακτηριστικά της προσωπικότητας όπως η κακή χρήση της εξωστρέφειας, η συναισθηματική αστάθεια και  η έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό μας και τον/την σύντροφο είναι χαρακτηριστικά που μπορεί να οδηγήσουν στην απιστία. Ενώ η ευσυνειδησία, η ειλικρίνεια, η σταθερότητα αναφέρονται ως χαρακτηριστικά της προσωπικότητας κάποιου που είναι πιστός.

Το περιβάλλον πολλές φορές μπορεί να αυξήσει της πιθανότητες απιστίας. Αν υπάρχουν πολλές επιλογές, ακόμα και μια μικρή απογοήτευση μπορεί να οδηγήσει στην απιστία.

Τρόποι Αντιμετώπισης.

Αυτό προϋποθέτει σταδιακές αλλαγές και  ανακατατάξεις, όχι μόνο σε προσωπικό επίπεδο, αλλά και σε επίπεδο σχέσης. Μέσα από αυτή τη διαδικαστική οδό, το ζευγάρι επικοινωνεί, διαπραγματεύεται και αποκτά νέα ταυτότητα ως ζευγάρι .

Ας το δούμε πιο αναλυτικά: όπως προαναφέρθηκε, η απιστία σηματοδοτεί ελλείψεις σε μία σχέση. Αν μπορέσει η/ ο απατημένος σύντροφος να ξεπεράσει τον πόνο, την απογοήτευση κα την ματαίωση που της/ του προκάλεσε αυτό το σοκ της αποκάλυψης, τότε θα πρέπει να στραφεί στη δυναμική της σχέσης και να δει τι ακριβώς συνέβη, πως έφτασαν τα πράγματα εκεί, πόσο καιρό το ζευγάρι έχει απομακρυνθεί και έχει επιτρέψει  την δημιουργία των συναισθηματικών κενών να κυριεύουν τον υγιή ψυχοσυναισθηματικό χώρο της σχέσης και της σύνδεσης των συντρόφων, μολύνοντας την επικοινωνία την επαφή και τα συναισθήματα τους έτσι ώστε να βρει τρόπους  πως δύναται να το χειριστεί αυτό. Μπορεί η μόνη λύση να είναι η διάσταση, ο χωρισμός ή και ο επαναπροσδιορισμός της σχέσης, συντηρώντας έτσι τα αμοιβαία συναισθήματα της εκτίμησης και του σεβασμού του συντρόφου ως προσωπικότητα και οντότητα.

Μπορεί, όμως, αν η σχέση είναι βαθιά να μοιραστεί το συναισθηματικό βάρος με το/ τη σύντροφο της/ του και να μιλήσουν ανοιχτά για τα πάντα ώστε να δουν τι έφταιξε και οδηγήθηκαν τα πράγματα εκεί χωρίς να κατηγορεί ο ένας τον άλλον. Αυτό θα τους βοηθήσει να δουν αν μπορούν να ξανά είναι μαζί κάτω από διαφορετικές συνθήκες σε ένα νέο πλαίσιο ή αν μπορούν να αλλάξουν κάποια πράγματα και να αποδεχτούν αυτά που δεν μπορούν να αλλάξουν και να βρουν νέες διεξόδους, ώστε η σχέση να παραμείνει λειτουργική κάτω από την ομπρέλα της αγάπης και της οικογένειας αν έχουν δημιουργήσει.

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις των ανθρώπων που κατάφεραν να γκρεμίσουν οτιδήποτε τους αποξένωσε και να οικοδομήσουν μία νέα ειλικρινή όμορφη σχέση παρά την απιστία του/ της συντρόφου τους αφού μπόρεσαν να δουλέψουν τα θέματα από κοινού που τους απασχολούσαν (είτε μέσω ειλικρινέστερης και ουσιαστικότερης επικοινωνίας μεταξύ των συντρόφων είτε μέσω της ψυχοθεραπευτικής οδού και συμβουλευτικής θεραπείας ζεύγους) και δημιούργησαν νέες βάσεις και θεμέλια πάνω στις οποίες στηρίχτηκαν τα νέα δεδομένα της σχέσης τους.

Σοφία Π. Μιχαλοπούλου.

Κλινική Ψυχοπαθολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια 

Οικογενειακή Σύμβουλος, παιδιών, έφηβων και ενηλίκων.

Université Paris VIII St. Denis- Vincennes, Paris, France.  

www.michalopoulou.gr                                                                                              info@michalopoulou.gr

www.facebook.com/michalopoulousofia

www.facebook.com/kentropsichologiaslogoueuexias

Αγοραφοβία.

Όλοι βιώνουμε στιγμές  που νιώθουμε έντονη  ανησυχία. Όταν, αυτή η  ανησυχία, γίνεται ταραχή,  και  μας αναγκάζει να σταματήσουμε  τις δραστηριότητες μας  ακόμα και να βγαίνουμε  από το σπίτι, αποφεύγοντας  σημεία  που μας κάνουν να νιώθουμε εγκλωβισμένοι, είναι πιθανόν  να είναι ένδειξη αγοραφοβίας.

Αγοραφοβία είναι ο φόβος να βρίσκεται  κανείς μόνος του  σε τοποθεσίες  ή κοινωνικές εκδηλώσεις,  όπου η πρόσβαση εισόδου και εξόδου είναι  δύσκολη και αδύνατη , καθώς  δεν θα είναι εύκολη η μετακίνηση , αν συμβεί οτιδήποτε ακόμα και αν πάθει μια κρίση πανικού.  Σε μια τέτοια κατάσταση , το άτομο διακατέχεται από έντονο άγχος και μεγάλη αγωνία , η οποία συνοδεύεται από σωματικά συμπτώματα. Η αγοραφοβία προσβάλει το ψυχικό, το σωματικό και το γνωστικό τομέα της ανθρώπινης ύπαρξης. Υψηλή αρτηριακή πίεση, πόνοι στην κοιλιακή χώρα κατά την διάρκεια άγχους, δυσκολία στην αναπνοή, ναυτία, μούδιασμα και τσιμπήματα είναι τα πιο συχνά σωματικά συμπτώματα. Πολλά από αυτά τα συμπτώματα είναι ίδια για διάφορες άλλες ασθένειες, κι αυτό σημαίνει πως η αγοραφοβία δεν είναι η ευκολότερη διαταραχή όσον αφορά την διάγνωση.

Τα πιο σύνηθες συμπτώματα είναι αυτά:

Ταχυπαλμία

Ιδρώτας και τρέμουλο

Προβλήματα στην αναπνοή

Αισθήματα ζέστης ή κρύου

Ναυτία, ή ακόμα και διάρροια

Πόνος στο στήθος

Ζάλη ή τάση για λιποθυμία

Φόβος θανάτου

Αυτό μπορεί να συμβεί σε διάφορες καθημερινές καταστάσεις, όπως όταν χρησιμοποιούμε  μέσα  μαζικής μεταφοράς, σε κλειστούς χώρους, σε πλατείες, ασανσέρ, σε χώρο αναμονής, σε μεγάλα εμπορικά καταστήματα, στο δρόμο, στο πλήθος και γενικότερα εκτός της οικίας.

Το άτομο που πάσχει από αγοραφοβία αποφεύγει διαρκώς τις παραπάνω καταστάσεις, χρειάζεται την παρουσία συνοδού προσώπου ή τις υπομένει με έντονο φόβο, μεγάλη ανοχή και πίεση, με αποτέλεσμα η ένταση που νιώθει να είναι υπερβολική   και δυσανάλογη σε σχέση   με τον πραγματικό κίνδυνο .

Οι αγοραφοβικοί ασθενείς , παρατηρούμε ότι πολλές φορές  φτάνουν στο σημείο να περιοριστούν και να κλειστούν στο σπίτι και να μη βγαίνουν, γεγονός που μειώνει έως και  παρεμποδίζει σημαντικά την επαγγελματική και κοινωνική τους λειτουργικότητα. Σε πιο ήπιες μορφές αγοραφοβίας , τα άτομα  υιοθετούν και εφαρμόζουν μια «γεωγραφική διαδρομή ασφαλείας» μέσα στην οποία κινούνται. Η αγχώδης αυτή διαταραχή συχνά συνοδεύεται με κρίσεις πανικού, φοβίες, κατάθλιψη και ενδεχομένως να οδηγήσει σε χρήση ουσιών ή αλκοόλ.

Η βιβλιογραφία και οι πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι περίπου το 1% του πληθυσμού πάσχει από αγοραφοβία, με τις γυναίκες να σημειώνουν μεγαλύτερα ποσοστά από τους άντρες. Η διαταραχή εμφανίζεται συνήθως σε άτομα κάτω της ηλικίας των 35 ετών, με μέση ηλικία έναρξης τα 20 έτη. Η αγοραφοβία μπορεί να χαρακτηριστεί  και ως ένα αναμενόμενο επακόλουθο των κρίσεων πανικού, καθώς τα άτομα που έχουν υποστεί κρίσεις πανικού, αρκετές φορές φαίνεται να  αναπτύσσουν φοβία, ότι  θα  βιώσουν κάποια κρίση σε ένα  τόπο  χωρίς να μπορούν να διαφύγουν. Ο φόβος αυτός σε συνδυασμό, με τα ψυχοσωματικά συμπτώματα, την ντροπή που νιώθουν  και την ανικανότητα αντιμετώπισης και  διαφυγής μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση και την εξέλιξη της  αγοραφοβίας.

Υπάρχουν αιτίες και παράγοντες που δείχνουν ότι το άτομο έχει  την τάση και την προδιάθεση να παρουσιάσει αγοραφοβία; Η επιστήμη της ψυχολογίας και της ψυχανάλυσης, αναφέρει  ότι το "άγχος αποχωρισμού" στην παιδική ηλικία και η ξαφνική απώλεια προσώπων ή κοινωνικού υποστηρικτικού πλαισίου  ή η σοβαρή ρήξη σε σημαντικές διαπροσωπικές σχέσεις και οικογενειακούς δεσμούς, ενδεχομένως να εκκολάψουν την παρουσία και  ανάπτυξη της αγχώδους αυτής διαταραχής.

Επίσης , η υπερπροστατευτική συμπεριφορά  και το άγχος των γονέων, δημιουργούν  ένα κλίμα προσκόλλησης, ανασφάλειας και συναισθηματικής  αποσταθεροποίησης στο παιδί, το οποίο θεωρείται υπεύθυνο, κατά τον Bowlby, για την αγοραφοβία, που αντιμετωπίζεται ως μια διαταραχή στη διαδικασία "αποσύνδεσης- απογαλακτοποίησης " και αυτονόμησης του βρέφους- ατόμου. 

Οι αγοραφοβικοί περιγράφουν τον εαυτό τους ως άτομα ανήμπορα, αδύναμα να αντιμετωπίσουν και να αντεπεξέλθουν  στους εξωτερικούς κινδύνους, αναστατώνονται εκδηλώνουν επιθετικότητα , θυμό, θλίψη και ματαιώση . 

Πως επηρεάζεται  η ζωή του ατόμου;

Όταν η αγοραφοβία  δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, οι επιπτώσεις και οι συνέπειες , που προκύπτουν συγκρίνονται με εκείνες που προκαλούνται από σοβαρές οργανικές  ασθένειες, ατυχήματα και αναπηρίες. Τα άτομα δεν αποδίδουν  στην εργασία τους ή δεν μπορούν να εργαστούν και δυσκολεύονται να απολαύσουν την προσωπική και  κοινωνική  ζωή. Επίσης, έρευνες και στατιστικά, έδειξαν ότι  επιβαρύνονται οικονομικά, καθώς φαίνεται λόγω της φοβίας και της υπερβολικής ανησυχίας, επισκέπτονται συχνά το νοσοκομείο,  το γιατρό και κάνουν ιατρικές εξετάσεις κατά 7 φορές περισσότερο από ότι οι υγιείς, λόγω του φόβου τους για τα σωματικά συμπτώματα και ανυπόστατου και αρνητικού τρόπου με τον οποίο τα ερμηνεύουν.

Αντιμετώπιση.

Ο πιο έγκυρος τρόπος για να προλάβουμε και να αντιμετωπίσουμε  αυτή  την φοβία είναι ένας συνδυασμός ψυχοθεραπείας και φαρμακευτικής αγωγής με την καθοδήγηση του θεράποντα ιατρού. Αγχολυτικά και αντικαταθλιπτικά φάρμακα συνήθως χρησιμοποιούνται ανακουφιστικά, ώστε να βοηθήσουν την κινητοποίηση του ατόμου σε αυτήν την θεραπευτική έκθεση. 

Για να έχουμε θετικά αποτελέσματα , η ψυχοθεραπεία, πρέπει να περιλαμβάνει την συμπεριφορική ενεργοποίηση και  κινητοποίηση του ατόμου, έτσι ώστε σταδιακά να αρχίσει να δυναμώνει και να  «εκτίθεται» στις καταστάσεις που φοβάται. Ταυτόχρονα, διορθώνει τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τις καταστάσεις αυτές, προετοιμάζεται πώς να τις χειριστεί, μαθαίνει από την νέα εμπειρία του και νιώθει σιγά σιγά έτοιμος για να είναι ξανά ανεξάρτητος, ελεύθερος και αυτόνομος από το προσωπικό του «αγοραφοβικό  φάντασμα».

Αθλητισμός και Ψυχολογία.

«Και η ψυχολογία μας θέλει άσκηση!»

 Τα οφέλη της άσκησης και συγκεκριμένα της γυμναστικής στην ψυχολογική κατάσταση του ατόμου αποτελούν αντικείμενο έρευνας και μελέτης τα τελευταία χρόνια και προσδίδουν στη φυσική δραστηριότητα ένα εύρος θετικών ψυχικών επιδράσεων προς τον ανθρώπινο οργανισμό. Τα οφέλη σχετίζονται με τη βελτίωση της ανθρώπινης διαβίωσης και την ποιότητα ζωής του ανθρώπου σε όλες τις ηλικίες. 

Η αθλητική ψυχολογία αφορά στην αύξηση της αθλητικής επίδοσης. Ο σύγχρονος αθλητισμός χρησιμοποιεί πλέον και τις ψυχοπνευματικές ικανότητες του αθλητή ώστε να επιτυγχάνονται κατά το δυνατόν υψηλότερα αποτελέσματα. Οι ψυχολογικές δεξιότητες στον αθλητισμό, όπως και οι φυσιολογικές δεξιότητες μπορούν να καλλιεργηθούν έτσι ώστε να βελτιωθεί η επίδοση του αθλητή. Ο αθλητής όσο μικρότερος είναι τόσο καλύτερα εξασκεί και αφομοιώνει τις ψυχολογικές τεχνικές, ώστε να έχει καλύτερη απόδοση.

Πώς να αναπτύξουμε τη βασική μας «αθλητική» συναισθηματική νοημοσύνη.

Ανάλογα με το είδος και τις απαιτήσεις του αγωνίσματος ο αθλητής θα πρέπει να αναπτύξει τη συναισθηματική του προσέγγιση. Πρώτα από όλα χρειάζεται αυτογνωσία. Οι αθλητές θα πρέπει να προσδιορίσουν το πώς τα συναισθήματα επηρεάζουν τον τρόπο που αξιολογούν και αναλύουν τις καταστάσεις κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Παράλληλα να παρατηρήσουν πως τα συναισθήματα επηρεάζουν τον τόπο που αντιδρούν σε νέες καταστάσεις.

Σε επόμενο στάδιο θα πρέπει να καθορίσει στρατηγικές και στόχους για τη ρύθμιση και τον έλεγχο των συναισθημάτων για παράδειγμα η αποφυγή των σκέψεων του θυμού μπορεί να αποτελέσει ένα τρόπο μείωσης της έντασης. Επίσης οι αθλητές θα πρέπει να επινοήσουν τρόπους για τη σωστή αξιολόγηση των γεγονότων ώστε να κατευθύνουν αποτελεσματικά τα συναισθήματά τους. Αφού διαπιστωθούν οι τρόποι για την αξιολόγηση και την αιτιολογία σχετικά με τα γεγονότα, οι αθλητές πρέπει να εφαρμόσουν και να εξασκήσουν τις νέες πρακτικές κατά τη διάρκεια της προπόνησης.

Η παρατήρηση των αθλητών, ειδικότερα στα σημεία που δεν μπορούν να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους είναι το πρώτο βήμα. Στα ομαδικά αθλήματα θα πρέπει επίσης να παρατηρηθεί αν οι αθλητές είναι ικανοί να αναγνωρίσουν τα συναισθήματα των συμπαικτών τους. Η συζήτηση με τους αθλητές σχετικά με ποιο τρόπο τα συναισθήματά τους επηρεάζουν  την απόδοσή τους θα τους βοηθήσει στην ανάπτυξη αυτογνωσίας.

Μείωση των συμπτωμάτων που συνδέονται με ψυχικές διαταραχές.
Η άσκηση έχει χρησιμοποιηθεί ενισχυτικά και συμπληρωματικά σε πολλά παρεμβατικά προγράμματα για την αποκατάσταση ψυχικών διαταραχών. Υποστηρίζεται ότι μόνο η άσκηση δεν μπορεί να αποτελεί θεραπεία για ψυχικές διαταραχές αλλά αναδεικνύεται ως ουσιαστικός βοηθητικός  ρόλος. Στη θεραπευτική διαδικασία ψυχικών διαταραχών είναι απαραίτητο να ελεγχθεί πλήρως το προτεινόμενο πρόγραμμα άσκησης, σε συνάρτηση με την φαρμακευτική αγωγή, καθώς το μη ενδεδειγμένο, είναι πιθανόν να αποδώσει τα αντίθετα από τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

 Άσκηση θεωρείται ακόμη και ένας περίπατος χαμηλής έντασης, ο οποίος δύναται να βελτιώσει τα επίπεδα διάθεσης και ενέργειας του ατόμου. Ο χρόνος διάρκειας της άσκησης καθώς και η εβδομαδιαία συχνότητά της, ώστε να είναι ωφέλιμη, ποικίλουν στα αποτελέσματα των ερευνητών. Οι πιο πρόσφατες έρευνες καταδεικνύουν την καθημερινή άσκηση ως την ιδανικότερη κατάσταση για την αποκόμιση θετικών επιδράσεων και εκγύμναση . Παράλληλα αναφέρεται ότι η υψηλή ένταση στην άσκηση προκαλεί αρκετές φορές αρνητικά συναισθήματα, αν ο ασκούμενος δεν είναι σωστά προετοιμασμένος και συνηθισμένος σε υψηλά επίπεδα έντασης.

Για την υιοθέτηση της άσκησης στη ζωή μας, θα ήταν καλό να τεθούν εξ’ αρχής κάποιοι στόχοι για τους οποίους το άτομο την εισάγει στο ημερήσιο πρόγραμμά του. Η μείωση της έντασης, η αποβολή του άγχους, η διαχείριση του στρες, η βελτίωση της φυσικής κατάστασης  είναι κάποιοι  παράγοντες που αυξάνουν την προσωπική μας δέσμευση όσον αφορά την  άσκηση. Στις Η.Π.Α. οι έρευνες δείχνουν ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που ξεκινούν άσκηση, την εγκαταλείπουν το περισσότερο σε διάστημα έξι μηνών. Απαιτείται τοποθέτηση στόχων και οργάνωση  για να υφίσταται προσωπικό ενδιαφέρον ώστε  να βιώσει ο ασκούμενος τα οφέλη και τα αποτελέσματα της άσκησης.

Η έρευνα στο χώρο των συναισθηματικών διαταραχών καταδεικνύει ότι τα παραπάνω οφέλη που αποκομίζει το άτομο από την άσκηση, θωρακίζουν και προστατεύουν το άτομο από συναισθηματικές διαταραχές, συνδεόμενες με αίσθημα ατονίας, αδράνειας, έλλειψη ενδιαφέροντος, απώλειας ικανοποίησης και ενέργειας. Η ενασχόληση του ατόμου με την άσκηση και η επίτευξη των επιμέρους στόχων επ’ αυτής, καλλιεργούν και αυξάνουν την αυτοπεποίθηση του ατόμου. Η αυτοπεποίθηση συνδέεται με την αίσθηση ότι μπορεί το άτομο να φέρει εις πέρας το πρόγραμμα άσκησης, το οποίο συνεισφέρει στη βίωση της προσωπικής ικανότητας από την πλευρά του ασκούμενου.

Η βίωση θετικού συναισθήματος και η επίτευξη του στόχου επί της άσκησης καλλιεργεί στο άτομο και θετικά συναισθήματα για τον εαυτό του, αυξάνοντας την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης του. Παράλληλα αυξάνει και την αποτελεσματικότητά του  στο  τι είναι ικανό και δυνάμενο  να πραγματοποιήσει, ιδιαίτερα σημαντικό όφελος για τους εφήβους και τις μεγαλύτερες ηλικίες.  

Συμβουλές και κατευθύνσεις.

Ο ασκούμενος, ο αθλητής, μπορεί  σε κάθε μορφή άσκησης να θέσει  ένα στόχο, η επίτευξη του οποίου δίνει ικανοποίηση και αποτελεί βασικό παρακινητικό παράγοντα για την μελλοντική ενασχόληση συνέχιση της άσκησης, αν εστιάσει και επεξεργαστεί κατά την διάρκεια της προπόνησης και εκ των υστέρων τα παρακάτω σημεία.

• παρατηρήσεις στην άσκηση και την  προπόνηση για το πως η διάθεση και τα συναισθήματα έχουν αντίκτυπο στη συμπεριφορά και στην απόδοση. 

• παρατηρήσεις στην καθημερινή ζωή για το πως τα συναισθήματα έχουν αντίκτυπο στην συμπεριφορά και πως διαχειριζόμαστε καταστάσεις εντός και εκτός αθλητικής δραστηριότητας.

• ειλικρινής και ρεαλιστική κατανόηση των στόχων (αθλητικών και μη), και των συναισθημάτων. 

• προσπάθεια η εστίαση της προσοχής να γίνεται στο σκοπό μας  και όχι στο γεγονός. 

• διατήρηση ενός οργανογράμματος για την επίτευξη των στόχων και ενός  ημερολογίου αγώνων στο οποίο θα καταγράφονται συναισθήματα, συμπεριφορές και  πως επιδρούν στην απόδοση. 

• αντιμετώπιση των συναισθημάτων σε φανταστικές απρόοπτες καταστάσεις κατά την διάρκεια του αθλήματος διαχείριση των αρνητικών  συναισθημάτων και αξιοποίηση των θετικών.

Με την άσκηση αυξάνεται η ενεργητικότητα και επηρεάζεται η ψυχική διάθεση των ατόμων που γυμνάζονται συστηματικά. Έρευνες έχουν αποδείξει  ότι η φυσική δραστηριότητα βελτιώνει την ψυχολογία σε συνδυασμό με την σωστή  θεραπεία και ιατρική  παρέμβαση, μειώνοντας τα επίπεδα άγχους και στρες, βελτιώνοντας τις διαταραχές διάθεσης όπως  την κατάθλιψη, την διπολική διαταραχή κ.α, αυξάνοντας την αυτοπεποίθηση σε συνδυασμό με την βελτίωση της εικόνας του σώματος.

Οι αλλαγές στην ψυχολογία του ατόμου, κυρίως οφείλονται στην διατήρηση και τόνωση της σωματικής υγείας.

Σοφία Π. Μιχαλοπούλου

MSc Κλινική Ψυχοπαθολόγος- Εικαστική Ψυχοθεραπεύτρια

Παιδιών–Εφήβων-Ενηλίκων.

Universite Paris VIII- St.Denis- Vincennes,France

email: info@michalopoulou.gr/ psixotherapy@gmail.com

www. michalopoulou.gr

www.facebook.com/ Σοφία Π. Μιχαλοπούλου

                   


                     Τα συναισθήματά μας δεν πάνε με τις εποχές...ακολουθούν τις συμπεριφορές!

                                Τα όνειρα θέλουν φαντασία και ο στόχος είναι o προορισμός!

Bullying ή πείραγμα;

Η εκφοβιστική συμπεριφορά είναι μια συνειδητή επιθετική πράξη, στάση ή χειρισμός εναντίον ενός ατόμου ή αριθμών ατόμων και επιχειρείται από ένα η περισσότερα άτομα. Στο φαινόμενο του bullying εμπλέκονται:

• Το παιδί που δέχεται βία
• Το παιδί ή ομάδα παιδιών που ασκεί βία
• Τα παιδιά θεατές
• Οι εκπαιδευτικοί
• Οι γονείς

Σύμφωνα με τον Olweus σχολική βία και σχολικός εκφοβισμός παρατηρείται όταν ένα παιδί «εκτίθεται, κατ’ επανάληψη και σε διάρκεια χρόνου, σε αρνητικές πράξεις από ένα ή περισσότερα άτομα.»

Όσον αφορά τα σημάδια του εκφοβισμού είναι δύσκολο να αναγνωρίσεις ότι το παιδί σου είναι θύμα εκφοβισμού. Οι πληγές στο σώμα είναι σπάνιες. Πιο συχνά θα παρατηρηθούν αλλαγές στη συμπεριφορά του όπως είναι η άρνηση να πάει σχολείο, το άγχος για το σχολείο, η εμφάνιση συναισθημάτων λύπης, η μείωση της σχολικής επίδοσης και η παραίτηση από χόμπι.

Ο όρος «αρνητική πράξη» αναφέρεται στην πράξη εκείνη με την οποία «ένα άτομο προκαλεί εσκεμμένη βλάβη ή συναισθηματική δυσκολία σε άλλο άτομο, μέσω σωματικής επαφής, λεκτικώς ή με άλλους τρόπους.»  Μπορεί να διαρκεί για σύντομη χρονική περίοδο ή για ολόκληρα χρόνια και χαρακτηρίζεται από κατάχρηση εξουσίας. Ο δράστης έχει σκοπό να βλάψει το παιδί –στόχο και δεν φοβάται την αντεκδίκηση διότι βασίζεται στην αδυναμία του παιδιού. 

 Μια σημαντική παράμετρος που τίθεται είναι η έννοια της επανάληψης. Το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός. Δεν είναι ένας απλός τυχαίος καβγάς μεταξύ δυο παιδιών στη σχολική αυλή. Επίσης περιλαμβάνει ανισορροπία δύναμης ή εξουσίας μεταξύ του παιδιού που εκφοβίζει και του παιδιού που εκφοβίζεται.

O σχολικός εκφοβισμός (bullying) με άλλα λόγια είναι μια μορφή επιθετικής συμπεριφοράς κατά κανόνα εσκεμμένη και επιζήμια. Συχνά είναι επίμονη, κάποιες φορές συνεχιζόμενη επί εβδομάδες, μήνες ή χρόνια. Αυτοί που υφίστανται το σχολικό εκφοβισμό είναι πολύ δύσκολο να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

O Olweus τονίζει τη διαφορά του bullying με το «πείραγμα» στα πλαίσια του παιχνιδιού. Το «πείραγμα» αυτό συνήθως συμβαίνει μεταξύ φίλων και δεν περιλαμβάνει την πρόκληση σωματικού πόνου των άλλων. Αντίθετα το bullying εμπλέκει άτομα που δεν έχουν φιλικές σχέσεις. Η χαρακτηριστική ανισορροπία δύναμης διατυπώνει ο Olweus στον ορισμό του μπορεί να αναφέρεται στα ατομικά ή κοινωνικά χαρακτηριστικά του δράστη και του θύματος. 

Το «πείραγμα» μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε εκφοβισμό αν συμβαίνει για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και το σημαντικότερο όταν το παιδί αισθανθεί ότι οι πράξεις των άλλων δεν διέπονται από αστείο και δεν γίνονται μέσα στα όρια του παιχνιδιού. Κάθε μέλος της σχολικής κοινότητας έχει ρόλο και ευθύνη για την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού. Ο βαθμός εμπλοκής κάθε μέλους, σχετίζεται τόσο με την ιδιότητά του, όσο και με τη σοβαρότητα, τη συχνότητα και την ένταση του περιστατικού εκφοβισμού. Άλλος είναι ο ρόλος και η ευθύνη του διευθυντή του σχολείου, άλλος του δασκάλου, άλλος των συμμαθητών, άλλος των γονιών.

Ωστόσο, θα πρέπει όλοι να συνεργαστούν σε ένα πλαίσιο παράλληλων δράσεων, διότι, αφού η αιτιολογία του εκφοβισμού είναι πολυπαραγοντική και η αντιμετώπισή του θα πρέπει να είναι πολυεπίπεδη.

Σοφία Π. Μιχαλοπούλου

Κλινική Ψυχολόγος-Ψυχοπαθολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια,

Παιδιών, Eφήβων, Ενηλίκων.

www.michalopoulou.gr

www.facebook.com/michalopoulou.sofia

email:info@michalopoulou.gr

Πηγή: isotimos.com

Θεραπευτικό Πλαίσιο

Ως Θεραπευτικό ορίζουμε το «πλαίσιο» μέσα στο οποίο διεξάγεται η ψυχοθεραπευτική πορεία και θεμελιώνεται η θεραπευτική σχέση. Το θεραπευτικό πλαίσιο διέπουν κάποιοι «κανόνες» που συνθέτουν το «θεραπευτικό συμβόλαιο». 

Στο αρχικό στάδιο της συμβουλευτικής ή ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης, τα μέλη οφείλουν να ενημερώνουν τους θεραπευόμενους προφορικά ή και γραπτά για τους όρους του θεραπευτικού συμβολαίου και συγκεκριμένα για τις βασικές αρχές της προσέγγισης και της συγκεκριμένης θεραπείας που προτείνουν. 

Οι «όροι» του συμβολαίου εμπεριέχουν τους πρακτικούς τρόπους λειτουργίας της θεραπευτικής διαδικασίας (χώρος, χρόνος, αμοιβή) και υπογραμμίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μελών της θεραπευτικής σχέσεις (συνέπεια, ειλικρίνεια, απόρρητο).

Τέλος οριοθετούν τους ρόλους μεταξύ αναλυτή-αναλυόμενου. Ταυτόχρονα όμως οι όροι αυτοί εμπεριέχουν και συμβολική σημασία.

Πως να βελτιώσετε την διάθεση σας στις γιορτές

Κάντε φέτος δώρο στον εαυτό σας μια νέα προσέγγιση των πραγμάτων γύρω σας, ακολουθήστε νέα βήματα και επαναπροσδιορίστε…

Οι γιορτές είναι μια περίοδος χαρούμενη και καλής διάθεσης συνήθως για μικρούς και μεγάλους, τουλάχιστον αυτό το μήνυμα αισιοδοξίας θέλει να μεταδώσει  το εορταστικό κλίμα  όμως  δεν είναι για όλους έτσι. Μάλιστα για μερικούς ανθρώπους είναι ακριβώς το αντίθετο, με συναισθήματα θλίψης.

Πολλοί έχουν πεσμένη διάθεση αυτή την περίοδο, για διάφορους λόγους. Γιατί ίσως έχουν συνδυάσει τις γιορτές με μια δυσάρεστη περίοδο της ζωής τους στο παρελθόν ή έχουν βιώσει κάποιες  απώλειες και λυπούνται. Για άλλους φταίει ο χειμωνιάτικος καιρός ή η μείωση του φωτός της ημέρας. Ακόμα και πολλές κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις της χώρας. Όποιος κι αν είναι ο λόγος υπάρχουν υγιής τρόποι για να αλλάξετε διάθεση. Κάνετε κάθε μέρα όσα περισσότερα μπορείτε και βελτιώστε τη διάθεσή σας…

Ας εφαρμόσουμε μια διαφορετική προσέγγιση στο τρόπο που σκεφτόμαστε, δρούμε, και αντιμετωπίζουμε την καθημερινότητα. Η μικρή μας αλλαγή και κυρίως ο επαναπροσδιορισμός και η αξιολόγηση  όλων όσων βιώσαμε ,μας δυσκόλευσαν, μας ταλαιπώρησαν και μας γέμισαν στρες, ίσως ορίσουν  τον δικό μας προσωπικό αγώνα, και αυτές οι γιορτές των Χριστουγέννων να  λειτουργήσουν ως την προσωπική μας εκκίνηση.

Σκεφτείτε λοιπόν…και αποφασίστε για εσάς ότι θέλετε να αισθανθείτε πιο υγιής ψυχικά, πνευματικά και σωματικά.

Ξεκινήστε με...

• Θετικά συναισθήματα . Κατά τη διάρκεια της  ημέρας σας φέρτε  στο μυαλό σας 3 πράγματα για τα οποία είστε χαρούμενοι, ευγνώμονες και ασφαλής.
• Εμφάνιση. Φροντίστε την εικόνα σας ώστε να έχετε πάντα την καλύτερη εμφάνιση που μπορείτε.
•  Άσκηση και ευεξία. Πηγαίνετε για περίπατο και τρέξιμο. Επίσης αν ταξιδέψετε μπορείτε να επιχειρήσετε  χειμερινά σπορ, στο βουνό όπως, πεζοπορία, ορειβασία, καγιάκ, ράφτινγκ, χειμερινό σκι κ.α  κυρίως να έρθετε σε επαφή με φυσικές πήγες που μας ανανεώνουν  μας γεμίζουν ευεξία και ψυχική αρμονία για πνευματική ισορροπία. Η άσκηση αυξάνει τα επίπεδα των ενδορφινών και ως εκ τούτου και τη διάθεσή σας.
• Θετική Ενέργεια. Κάντε θετικές σκέψεις βοηθάνε την ενίσχυση της αυτοεκτίμηση σας και περιβάλλεται τον εαυτό σας όσο είναι εφικτό με ανθρώπους που έχουν θετική στάση για την ζωή και δεν είναι αρνητικοί.
• Χαμογελάστε. Όσο πιο πολύ και όσο πιο συχνά μπορείτε, ακόμα και σε ξένους, ακόμα και με τα πιο απλά πράγματα, κατά τη διάρκεια της καθημερινότητας  στο σπίτι, στο δρόμο, στη δουλεία .
• Απολογισμός. Προσπαθήστε να κάνετε τον ετήσιο απολογισμό σας χωρίς να είστε αυστηροί με τον εαυτό σας, να είστε ήπιοι και δώστε νέες προθεσμίες σε όσα αναβάλλεται ακόμα και σε αυτά που αποτύχατε, αναθεωρήστε πρόσωπα, τρόπους ,μέσα και γεγονότα. Αναζητήστε τις αιτίες και βρείτε νέες τεχνικές διαχειρίσεις για όσα επιθυμείτε να διεκπεραιώσετε. Η προσπάθεια είναι πάντα το ταξίδι!
• Επιβράβευση στις διαπροσωπικές σχέσεις. Αυτές τις μέρες ξεκινήστε με κάτι ίσως νέο αλλά πολύ απλό και σημαντικό, επιβραβεύστε τον εαυτό σας και τους γύρω σας, συνάδελφους, συνεργάτες και άτομα της οικογένειας σας και ιδιαίτερα τα παιδιά που αυτό το χρειάζονται σε όλες τους τις προσπάθειες μέχρι να κατακτήσουν κάτι που επιδιώκουν να πραγματοποιήσουν.
• Νέοι στόχοι. Είναι μια καλή περίοδος μέσα στο εορταστικό κλίμα να θέσουμε τους επόμενους στόχους της νέας χρονιάς. Αυτό μας βοηθάει πολύ μετά τον απολογισμό και μας ενισχύει για να ενεργοποιηθούμε άμεσα.
• Επικοινωνήστε με γνωστούς και φίλους που έχετε να δείτε καιρό λόγω επιβαρυμένου καθημερινού προγράμματος. Επίσης  κάντε έναν σχεδιασμό σύμφωνα με τις υποχρεώσεις σας, την εργασία σας και τις μέρες των διακοπών σας για να πραγματοποιήσετε όλα όσα θέλετε, έξοδος, ταξίδια, ξεκούραση, ψυχαγωγία, αναψυχή, ακόμα και μια μικρή βόλτα όπου εσάς σας χαλαρώνει καλό είναι να την κάνετε είτε με  παρέα η και  μόνοι. Προσέξτε μην παρασύρεστε από άσχημη συναισθηματική και οικονομική κατάσταση και απομονώνεστε  και δεν επικοινωνείτε με αγαπητά σας άτομα.
• Ανταμοιβή. Δωράκια απλά και λειτουργικά κάντε σε σας και στους γύρω σας όπου θα χρησιμοποιούνται πολλές στιγμές κατά τη διάρκεια του ερχομένου  έτους ώστε να σας υπενθυμίζουν τους στόχους και τις αποφάσεις σας.

Να θυμάστε ότι αυτές τις γιορτές μπορείτε να δημιουργήσετε νέες στιγμές, νέες αναμνήσεις, να ζήσετε  νέες εμπειρίες, τολμήστε για κάτι που καιρό θέλατε αλλά διστάσετε, σκεφτείτε με λιγότερο άγχος την καθημερινότητα, φερτέ στο νου σας όλους όσους σας περιβάλλουν με μια θετική διάθεση και για οτιδήποτε  αρνητικό  σας εγκλωβίζει βρείτε  άμεσους τρόπους σύμφωνα με τον τρόπο ζωής  για να απαλλαγείτε, αναθεωρείστε  πρόσωπα και γεγονότα.

Ρυθμίστε όσο μπορείτε περισσότερα ζητήματα σας, ακόμα και με την συμπαράσταση των αγαπημένων προσώπων και  μοιραστείτε πράγματα και συναισθήματα που  θα ζεστάνουν την καρδιά σας και θα αγγίξουν το πνεύμα σας!

Και θυμηθείτε φέτος να ευχηθείτε τα περισσότερα  «Χρόνια Πολλά και Καλά Χριστούγεννα» της ζωής σας σε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο!